9 Sene Önce…

Dinlediğim şarkının bir kısmında; “Tell her something in my heart” diyordu şarkıcı. 9sene önce yapmayı sevdiğim bir şeyi yapıyorum şu an,şu dakika. Balkonda oturmuş,Ankara’yı dinliyorum. Soğuk ve kasvetli şehri dinliyorum. Bir sigara yakıyorum tıpkı 9sene önceki gibi. 9sene önceki odamın penceresini açıyorum.
Aklıma ilk gelen ilk sevdiğim kız oluyor. Oturduğum sedirinin kokusunun değişmemesine şaşırıyorum. 9sene önce nasıl kokuyorsa halen öyle kokuyor. Acaba O da öyle mi kokuyor halen daha? Acaba bugün karşışına çıksam ilk çıktığım gibi heyecandan titreyecek miyim? İsmini bile duyamayacak kadar heyecanlanabilecek miyim? Acaba yine okula gelişini izlemek için dersin başlamasından 3saat önce okulda olacak mıyım? Yani 9seneki önce böyle kokan sedir gibi mi olacağım karşısında. Zamanın izlerinin haricinde kokum halen aynı mı olacak? Sanırım evet…
9senede çok değiştim,oturduğum sokak değişti. Karşı komşum araba aldı. Yan binadaki komşum evlendi. İnsanlar değişti. Bende değiştim. Ama insanlar hep yürüdü,ben ise köşe başında ne kadar değişsem de bekledim. Koluma girecek insanı. Belki fazla bekledim. İnsanlar yürüdü bir sokak lambasından bir sokak lambasına. Arasındaki karanlığa doğru. Ben ise iki sokak lambasının arasındaki karanlıkta bekledim. İnsanların gelişlerini ve daha çok gidişlerini izledim… Kısacası neysem o oldum ne kadar değişsem de…
Kalem arkası: Fotoğraf için sevgili arkadaşım Barış Kemal Kirik’a teşekkür ederim. Şarkının devamında Tell her something in my mind diyor şarkıcı… Tell me in your mind…
Güzel bi yazı,ama sanki fazla melankolik gibi.Kullandığın benzetmeler hoş.İki sokak arasındaki karanlıkta beklemek…Gerçeten güzel.Sadece birazcık neşe eksik yazıda.Oha,kitap eleştirmenliği yapıyoruz sanki
) sen bakma bana,saygılar…
Teşekkürler Brandy… Genelde melankolik yazdığımdan fazla eğlenceli yazamıyorum…
ah küçüklük sen ne iyiydin….
benim adım polyanna. insan daima değişir evrendeki her varlık gibi. sen de bu evrendesin ve varsın. değişmediğini sansan da değişirsin. hiç değilse 9 sene yaşlandın
güzel bir yazı, melankoli güzeldir insanı ölüme yaklaştırır. ölüm güzeldir insanı aşka taşır…