Nightologist.Net © Since 2006

Sen dedi ama sesi bir türlü çıkmadı. Sanki bir bıçak kesmişti ses tellerini. Boğazını temizledikten sonra sen dedi,beklediğim misin? Bir hayal misin yoksa gerçeğin kendisi misin? Gerçeğim dedi kız kadife sesiyle. Kaçtın benden dedi,halbuki ben seni beklerken dedi. Yüzü kızardı,evet dedi kaçtım ama senden değil kendimden dedi. Neden diye sordu kız? Kendinden ne kadar kaçabilirsin dedi. Haklıydı kız,bir insan kendinden kaçabilir miydi? Sevmekten,seni sevmekten korktum dedi. Sevipte acı çekmekten belki de dedi. Peki ya ismin? Kız ismini söyledi,ardından o söyledi. Tanıştılar bu sayede. Parka geri dönüp oturdular banka. Birbirlerini tanımaya devam ettiler… Saat ilerlemişti,birbirlerine buluşma sözü vererek ayrıldılar…

Ertesi gün yeni bir gündü sanki onun için. Ela gözlerin sahibiyle ilk kez buluşacaktı. Ayakları yerden adeta kesilmişti. Uzun süredir sessiz olan yüreği bu sefer evinin duvarlarını yıkıyordu sesiyle. Buluştular bir cafe’de. Saatlerce konuştular,güldüler. Anlattılar birbirlerine bazen herkesin bildiği şeyleri,bazen de kimsenin bilmediği şeyleri. Ve bu günlerce bu şekilde sürdü. Günler haftaları oluşturdu. Haftalar ayları. Aylar da yılları. Artık beraber gidiyorlardı parka. Çocukları izlemeye. 3yıl oldu. İlk tanıştıkları günün üzerinden geçen 3yıl. Yine parkta buluşacaklardı. Erkenden gitti parka,beklemeye başladı. Bekledi,bekledi. Gelmedi. Kız gelmedi. Anlam veremedi. Aradı hemen köşedeki telefon kulübesinden kızın evini. Açan olmadı. Geliyor galiba dedi beklemeye devam etti. Gelmedi kız. Saatlerce beklemesine rağmen. En sonunda gelmeyeceğine karar verdi ve evine gitti. Kızgındı. Gelmemesine çok kızmıştı. Eve girdiğinde telefonun telesekreterinde 1mesaj vardı. Dinleme düğmesine basmasıyla yıkılması bir oldu. Hiç tanımadığı bir ses,hiç beklemediği bir haber veriyordu.

2 gün sonra,öğle namazından sonra defnettiler ela gözlerin sahibi kızı. O da oradaydı. Elinde tuttuğu ufak kutuyu kızın mezarına bıraktı. Kutunun içinde bir yüzük vardı. Yüzüğün arkasında yazıyordu… “Sonsuza kadar…”

4 Responses to “Bazı Bazı-3”