bir merhabayla…


bir merhabayla basladı hersey…once isimler soylendi…sonra koyu kahve esliginde…sıcak sohbetler…hersey bir merhabayla basladı…
zaman kavramının en buyuk tehlikesiydi ongorulememesi…neler getirirdi gecen saatler gunler ve aylar…ama bilinmeze baglanırdı umutlar…guzel ve iyi olan hersey icin dilekler tutulurdu…emek ve cabayı alan gecen zamandı…bilinmeze baglanan umutlara cekilen kurekler olurdu…emek ve cabalar…rus ruletinden farksızdı…yapılanlar…sanslıysan ve kader de senden yanaysa…kazanırdın…degilse…kaybederdin…kumarda kaybeden askta kazanırla buyutulmustun…ama bu kumarda ya kazanırsın…ya kaybedersin…her ikisini birden…
bir merhabayla basladı hersey…sonrasında koyu kahve esliginde…sıcak sohbetler…sohbet ilerledikce…birbirini yeni tanıyan…iki cift goz…hayranlıkla baktılar birbirine…eski utangac iki cift goz…artık dudaklar susmus…iki cift goz konusuyordu…utangac…ama hayran bakıslarla…kahkaha atan gozler…ve eller uzandı…masanın bir ucundan…diger ucuna…ve usulca tuttu…uzanan eli…masanın ardındaki eli…ve sımsıkı kilitlendiler birbirlerine…ellerin sevdasına…eslik etti gozler…ve kulaklara fısıldadı…en guzel sevgi sozcuklerini dudaklar…ve yangın yeri yurekler…artık birbirleri icin carpıyorlardı…
bir merhabayla baslamıstı hersey…ardı sıra koyu kahve esliginde…sıcak sohbetler…kaldırımlar ezildi beraberce…yagan yagmurda…ankara?nın soguk…sabahlarında…ve ayaz gecelerinde…birbirlerine sarıldılar…ates parcası iki kisi…saclarına dusen kar teneleri…esliginde…sarmas dolas ısıttılar birbirlerini…iki sevdalı…
ve hersey…bir hoscakalla bitti…bıraktı birbirini…iki el…bakmaz oldu…birbirlerine…hayran gozler…ve son bir kez fısıldadı dudaklar…kulaklara…hoscakal…yasananların yerini aldı…anılar…anılar tablo oldular…asıldılar evin dort duvarına…ve simdi gozler…o fotograflara bakıyorlar…ve eller onlara uzanıyorlar…
elvedalar hep acı olmustu…ruhsal arbedeyle randevuydu…elvedalar baslatır…uzun ve karanlık geceleri…bitmez ozlemleri…tukenmez bilmeyen huzunleri…ilk baharın ciceklerine solgun renk vurdurur tualde…
her sey bir merhabayla baslamıstı…ve hersey bir elvedayla bitti…

Share

5 Responses to “bir merhabayla…”

  • Günce:

    Dilerim yeni bi merhaba her şeyi eski hâline döndürür ;)

  • Ayhan:

    dilekler ve istekler…umutlardan ibaretti…ama umutlar yuzmeyi hic ogrenemediler…

  • Günce:

    İyi bayramlar :) )))

  • rukissy:

    “bir merhabayla baslamıstı hersey…ardı sıra koyu kahve esliginde..”

    “ve hersey…bir hoscakalla bitti…bıraktı birbirini…iki el…bakmaz oldu…birbirlerine…hayran gozler…ve son bir kez fısıldadı dudaklar…kulaklara…hoscakal…”

    “merhaba” yı yada “hoşcakal” ı suçlamamak gerek.. herşeyi başlatan ve bitiren iki kişi degil miydi? belki birgün yeni bir “merhaba” ve “kahve” eşliğinde başlarlar yeniden.. mümkün degil mi bu? ve belki birgün “hoşçakal” çıkarılır sözlüklerden.. zor mu bu?

  • Ayhan:

    zor…artık cok zor…yeni bir merhaba..nasıl tutar eskisinin yerini…alabilir mi eski merhabanın ozlemini…

Leave a Reply

Arşivler
Haberler