Nightologist.Net © Since 2006 – Geceye Dair

Öyle ağır ki içim.Öyle fazla geliyor ki kalbime.Hiç bir sabahımın bir anlamı yok.Hayatımın tek amacı ‘vakit geçirmek’.Oturuyorum ve günün,günlerin geçmesini bekliyorum sadece.Sabah uyanıyorum aklıma gelen ilk şey sensin.Daha doğrusu sensizlik.Sana kızgınım,çok kızgınım hemde.Ben sana aşık oldum,sen benden koptun gittin…Ne bir bakışını yakalayabildim,ne bir sözünü.Ama inan bana çok çabaladım ben.Olmadı.Bu yüzden bırakta ağlayayım bende.Ağlama,üzme kendini deme bana.Açıkça söyliyeyim mi?Ben berbat bir haldeyim şuan.Hiç bir şey mutlu etmiyor beni.Ya sen yoksun ya hayatımda artık.Yoksun!Bu ne demek biliyo musun benim için?Hayır bilmiyosun.Tahmin bile edemezsin zaten.Zamanla geçermi acaba?Yok ya geçti işte zaman.Öylece duruyor yerli yerinde.Artık daha sessiz ve daha acı verici bir hal aldı.
Fazla geliyor işte sensizlik.Bir daha elinden tutamamak,kokunu duyamamak,hayatımdaki her detayı en sevdiğime anlatamamak,anlatamayacak olmak…Sürekli kendimle konuşuyorum.Aklımda sürekli kelimeler,cümleler:bana söylediklerin,sana söylediklerim,duyduklarımız.Sürekli yazıyorum aslında ben sana.Her cümlem şöyle başlıyor:ben seni ne çok sevdim.Bu kadar sevmem mi hataydı acaba?
Aslında dediğim gibi;ben seni çok ama çok sevdim.Tahmin edemiyeceğin kadar çok.Daha sayfalar dolusu yazabilirim aslında.Ama o kadar yoğun ki kafamdakiler toparlayamıyorum.
O yüzden bırakta ağlayayım.Belki çözülür içimden bir şeyler..

Ben geçiyordum uğradım,yazılarınız gerçekten güzel.Takip edicem.
İçimden geldi,yazmadan duramadım artık.