Bir bir öldü insanlar hayallerimi yanlarına alarak. Yok oldular zamanla. Tarihte tozlu sayfaların arasında yerleştiler teker teker. Mezarlarında hayallerim…

Bir hayalimi sakladım. Herkesten ve herşeyden. Sımsıkı tutundum ona. Canımın canı eyledim. Onu en güzel insana hediye edecektim. Çünkü en değerli hayalimdi benim. Bekledim. Yıllarca bekledim… Beklemekten bıkmaya başladığımda tanıdım en değerli hayalimin tek sahibini. Bir hayal bir insana böyle güzel mi yakışırdı. Hayalim Hayalperest’iyle buluşmuştu sonunda… Güvendim. İnandım. Canımın canını canıma teslim ettim. İyi bak dedim…

Sonra…

Sonrası bilindik hikaye…

Hayalim ölürken neredeydin?

Hayalimle birlikte ben ölürken neredeydin?

Değişik birisiydi. O gözlerde herşeyi gördüm. Mutluluğunu, hüznünü, yalanını, doğrusunu. Ama inanın bana bu gözlere bakmak ve bu gözlerdeki duyguları okumak kadar güzel bir şey yoktu şu hayat denen dayatma olguda. Çapkınlığını gördüm o gözlerde. İnceden süzülürken bakışları yüreklere sapladığı oktu… Hüznünü gördüm, boşluğa bakarken kafasında binbir türlü soruyla… Yalanını gördüm, kaçırdığı gözleriyle, hani bir ümittir doğru yaptığını ararcasına.. Doğruluğunu gördüm, adamın ciğerini sökercesine gözlerini diktiğinde karşısındakine… Mutluluğunu gördüm. Ki gördüğüm en güzel duygusuydu. Işıl ışıl yanardı gözleri. İçindeki göz bebekleri bebeksi masumiyetiyle sevinirdi. Huzurlu ve mutlu. Söylesinize kaçınızın hayatında bu güzelliği görebilecek birisi var? Söylesenize kaçınızın hayatında mutluluğu gözlerinden okuyabildiğiniz, huzuru hissedebildiğiniz birisi var?

Yıllar önce ben böyle birisini tanıdım. Teni bebek kokusunda,gözlerinde hayatımı gördüğüm…  İyi ki tanıdım…

Ve mevsimleriydi onun gözlerine hapsettiği. En güzel baharı yaşıyordu baktığında gözlerine Ankara’nın ayazında… Ve en kötü kışı yaşıyordu o sustuğunda Antalya’nın yazında… Ve gündüzünü ve de gecesini sakladı onun gözlerine. Güldüğünde gece yarısı doğuyordu güneş,üzüldüğünde batıyordu öğle vakti…

Ellerine teslim etmişti canına can katan yüreğini… Ya okşadı ya da sıktı… Okşayınca aşkla attı. Sıkınca direnmedi atmaya. Ona karşı koymadı yüreği hiç bir zaman. Belki sözleri yaptı ama dudaklar ne anlardı aşktan ve sevgiden…

Onun her bir sözünü tel tel ip etti. Dokudu sımsıkı urgan etti. Boynuna doladı urganı. Bir tatlı sözü saldı urganı boynundan. Bir kötü sözü sıktı urganı,kesti nefesini. Son nefesini verdiğini sandığı anlarda bile Şahadet getirircesine döküldü dudaklarından onu ne çok sevdiği…

Bedenini siper etti bedenine. Ona gelecek kötülüklere katmer katmer zırh oldu,olmak istedi. Yeri geldi oldu,yeri geldi en zayıf noktasından yedi darbeyi,pul pul oldu döküldü. Zırhın katılığı dışınaydı. Içten zayıftı…

Gün oldu sustu. Bu sefer o da sustu. Sessizlikti kulakları patlatan. Bir kırdı,bir kırıldı. Kırılması değildi de kırması büyük sorundu. Üst üste kırdı,üst üste kırıldı. Urganı bir o sıktı bir kendi sıktı. Mevsimler yoktu artık. Sadece kara kış kaldı. Ansızın hiç farkettirmeden gitti. Elinde ve avucunda tek kalanı aldı yanına. Şahadet getirmedi son nefesinde. Ama şahadet getirircesine döküldü dudaklarından 3 kelime: Seni çok seviyorum…

Çünkü herkes iyi,ciddi,ileriye dönük bir ilişkide 3 şeyi arar. Sevgi,Saygı ve Sadakat. Ama bir masa asla 3 ayak üstünde tam dengede durmaz. Bir masanın tam dengede durması için 4.ayağa da ihtiyaç vardır. İşte ilişkilerde 4.ayak fedakarlıktır. 4.ayağı unuttuğu için insanlar ayrılırlar,boşanırlar. Yani aslında biten giden ilişkilerinize bakarsanız hangi ayağın eksik olduğunu anlarsınız sizde. Hep taraflar ayrıldıklarında şunu söylerler birbirlerine sanki futbol maçı yapmışlar gibi: “Ben senin için bunu yaptım sen bir bunu yapmadın” Fedakarlık denilince kendinden ödün verme gibi anlıyoruz. Ama yanlış işte. Ödün verme değildir hiç bir zaman fedakarlık. Eğer ödün verme olsaydı annelerimiz karaktersiz ve kişiliksiz insanlar olurlardı. Çünkü annelerimiz dünyanın en fedakar insanlarıdır. Ancak yine de annelerimiz kırmızı çizgilerini asla geçirttirmezler ya da nadiren geçirtirler. Sadece o kırmızı çizgileri bizlere göre daha geniştir çocuklarına karşı,eşine karşı. Fedakarlık aşktan,sevgiden,karşı tarafa verilen saygıdan doğan onun için sevdiğin bir şeyden vazgeçebilmektir sırf onun hoşuna gitmiyor diye. Bunu skor tabelasına yazmamaktır fedakarlık. Ben bunu yaptım sen bunu yaptım dememektir. Karşındakine istediğini söyle. Yalnız başına kaldığında sen bilirsin gerçekten neyi yapıp yapmadığını. Fedakarlık onun seni sevmesi için değil,senin onu sevdiğin için yapılır ayrıca. Çünkü seven insandır fedakarlık yapan. Bunu da aman o beni daha çok sevsin diye yapmaz.

Sanıyor musunuz biten ilişkilerin ya da ilişkilerinizin öyle çok büyük şeylerden kaynaklandığını? Büyük kavgayla ayrıldık,çok kötü ayrıldık vs. denilenlere inanıyor musunuz bilmiyorum ama ben inanmıyorum. Çünkü ilişkiler daima 2 başlıdır. Tek baş asla yüzde yüz suçlu olamaz. Ve o ayrılığın olduğu andaki kavga,gürültü ise sadece ağzıyla beraber dolu olan barajın suyun yüküne dayanamayıp yıkılmasının sesidir. Eşinizi başka biriyle yatakta bile bassanız şunu unutmayın: O yatağa başkasını sokmasında yardımcı olan da sizdiniz. Dediğim gibi ilişkiler öyle çok büyük nedenlerle bitmez. Size büyük gelir orasını ben bilemem. Ama ufak şeylerdir bitiren ilişkileri. Ufak sorunlardır. Atalarımızın dediği gibidir aslında “Sinek küçük ama mide bulandırır” Yabancılarında buna benzer bir lafları vardır. “Kar Topu Etkisi” Kar topunu hepimiz yuvarlamışızdır bir yokuştan. Tenis topu büyüklüğünde kar topunu yokuşun tepesinden aşağı yuvarladığınızda aşağı varıncaya kadar büyür o top. Geçtiği yerdeki karları da toplar çünkü. O ufacık sorunlar,o ya bana ne bana karışamaz bu konuda dediğiniz şeylerde yapmadığınız fedakarlıklar işte en sonda çığ olup sizi altında ezecektir. Ama eveliyatında ufacık bir kar topudur. Ya da daha iğrenç olsun diye bir örnek daha vermek istiyorum. Bir sakızı 1-2dakikadır çiğnediğinizi varsayalım. Lezzeti yerinde. Şimdi o sakızı top haline getirip üstünde durduğunuz halının üzerinde yuvarlayın. Ne kadar çiğnediyseniz onun yarısı kadar yuvarlayın. 5dakikaysa 2.5dakika yuvarlayın. Şimdi bunu yaptıktan sonra o sakızı tekrar çiğneyin. Çiğneyebilecekseniz. Temizlemek yok ama. Eğer çiğneyebiliyorsanız diyebilecek birşeyim yok. Yok çiğneyemiyorsanız 50 kuruşluk sakızı emek verdiğiniz,zaman harcadığınız ilişkinizi neden halının üstünde yuvarlıyorsunuz?

İşin özü aslında herkes ilişkilerine bir heyecanla başlar. Bir hevesle başlar. Ama gerek başlangıcında,gerek ilişki süresince tartışılmayan ufak sorunlar,yapılmayan ufak fedakarlıklar sizin üzerinize gelecek olan kar topunu ancak büyütür. Ve zamanı gelince sizi de altına alarak yoluna devam eder. Ruh eşi falan demeyin. Ruh eşleri işte yazımın başında dediğim şeyi yaparlar. Mutlaka birisinin söyleyecek bir sözü olur. Ancak sürekli tek tarafın söylemesi ruh eşi bile olsa bir süre sonra onu tüketir. Elinizde eş kalır ama ruhu gider…

Vixi numquam in amore adipiscing elit. Quia non vult esse volui dicere. Sicut diximus in medical schola vitae erat kazanmam qui professionem. Et fecit. Sed hoc esset a magis interesting statuere, semper at aliquando viderat nuptias puellae. Capillos flavus fuerit. Long sufflavus crines umero qui osculatur. Ius longitudo altitudinem worktop accommodata. Ut at coram mundo oblitus oculorum. Quis potest tam pulchrum somnium Terra autem non est realis hominis? Feci. Libens diu Cor. Hoc tam dulce. Sed pretium fuerit. Sed occurrit ei in MMVI. Somnio meo invenit puellam corpus primum occurrit in MMVI…

Sed in vita amoris et casum ut in schola egrediantur vel dimissi cervicem meam vitae meae. Non det speciem sortiatur. Anno MMX, cum rem iterum coepit. Numquam ego illum iam oblitus. Proin quam primum diem vidi essem amando. Reversus sum in medical schola MMXI. Nullam tempus dolor alienigena ibi. Esma est fons vitae in unum. Si vos reperio a Candy pomo ramus rami una gaudeamus adhaerere modum pueri vel operor ego vici thrilled erat. Exspecto multos annos esset prope diem non eget tortor. Lorem ipsum dolor meus. Donec erat mulieris somniorum meorum. Qualem me et interrogabat si caelum nuntiatum loco multus of opus in hoc loco…

Dixi vobis iam fata mihi operis nondum perfecerat. Ut enim ad mulierem, a scapegrace frangitur. Fractus fracta intra cuiusque hominis tam crudeliter impleverunt. Rogavit me primum ad intolerantia hostia. Imo vere volo ut subsisto a. Sed quaero ex te sustinebit? Diamond incidere diamond rationem vos permoveo vestri ventus populus sisteret alius conatur intrare in locum tuum vita? Sed orci. Quia qui non potest stare. Unus autem non alius accipiat eam. Erat autem quae ultimo loco venit ad me possem. Unus ex nobis factus est error emptionis. Can egrediar? N. Non deseram. Sed etiam dat mihi dolorem. Quomodo potest vivere usque ad cor meum clamabo?…

Hac nocte, et fodi eam mihi anulo. Annulum, quem scribam suum annulo par fuerit nominis mei nomine. Num credis quod Ego in superbiam tempor risus. Volo ut portem usque ad mortem. Nullam sed rectam tenens manum alteri ea ita possit vivere? Et statuit. T hunc unum. Ive ‘exertus medication, non bibere. Inquietus. Non venio. Nec possum resistere. Imo scio peccatum. Ita credo in Deum. Vestibulum sed hoc non ascendet super caput servum…

Aliquam cursus adipiscing. Momenti fecit ad valorem datum. Ego dico, ut dignum eros. Quamdiu sum? Donec id est usque ad unum sokuncaya nobis. Pluris dedit ei: “Darling dixi” quantum. Etiam si vitam meam commisit, praesertim cum corde meo. Alium reponere cepit eas. Postremo ego proiecit eam. Sed laeditur, ego, iam non amplius certus est. Minimize causa vitae nibh semper. Lorem ipsum dolere sit vita beata esse non arbitror quod tunc talis vita vivere…

Sic quam operor ego mori? Cras ego audition. Lacus ipsum sit amet enim. II annos non bibendum arcu. Donec medicinam sumere, quod accepi a elit. ‘Ll paucis accipe. Ut vadam ad maiorem whiskey cum potus meus ventus. Lorem ipsum dolor vespere bibere. Scio enim corpus meum XXIV horarum spatium ipsum expirat. Et sicut ipsum quoque non sit. Mauris vulputate quam a diversis utriusque katacağım. Sic vos could descendere casus nihilo superstes. Quis te in domum meam, et si non solvat quod sunt discontinues hospitalis. Quid ego eam? Quisque a felis accumsan velit. Praeter haec ego vitam shitty permittatur. At ego stupore pauca. Lorem ipsum volo te virginem vocant…

O pulchrum oculis profiteering sum. O sola sui cordis mei. Quid enim amas me, non? Tu velim in morte non didicerit? Vellem esse potuerunt paulisper morari, crediderunt in eum dicis? Aut quomodo sciam. Utinam possem illi iterum me sarılsa viveret? Erant oscula labris oscula dico ego volo mortis? Ego saeptus corpore mortis excusso dico? Dixi tibi ne forte? Si diceret, non si vos es amo pulchra. Quia ad te, ne … At non sit amet eros. Im ‘non offendit. Im ‘non irasci. Utrum homo diligat frangitur irascitur Nunc sapien. Deliciae meae locutus sum vobis eram valde ventus, sed solus. Vestibulum ut erat. Bonum est quod grati. Superbus sum Te diligam. Sed bono animo es, quam. Darling, grana mali punici, lucem, mi. Ut a mi Esma’m. Amabo te … Cura mea wingless angelus. Ego libenter extremum spiritum meum. Et cum me nunc ut amet proximum et tu tanto opere özleyemeyecek sevemeyecek misses. Im rumex. Non dixi vale, quoniam non eram. Sed nos non dicimus. Nunc ut nulla mulier …

Kalem arkası: Neden Türkçe yazmadım? 29 yıldır Türkçe konuştum anlatamadım derdimi. Bu sefer farklı bir dil kullanmak istedim. Belki böyle anlaşılırım diye. Önemli şeyler yazmıyor merak etmeyin…

Kolay değildir aşk. Bazen demir lokmaları leblebi gibi yemek gerekir. Bazen kimsenin güvenmediği zaman güvenebilmektir. Biraz çılgın,biraz deli olmak gerekir. Bazen en çok yarayı yârın açması gerekir. Bazen en derin yarayı kapatabilmesi gerekir. Bazen sevmen gerekir…

Aşk öyle sorularla olmaz. En çok beğendiğin film nedir,en çok sevdiğin renk nedir diye soramazsın. Bakarsın karşındakine; dersin bu bu filmi sever,bu renk çok yakışır buna. Sorgu memuru gibi sorularla aşk olmaz. Aşık olunmaz. Aşkın şerbetine sorunun zehri katılmaz. Bakışından anlaman gerekir,sesinden anlaman gerekir karşındakini. Kimsenin göremediğini görmen gerekir bazen. Bazen en çok konuşmayı hakettiğin zaman susman gerekir. Bazen susmak yerine konuşman gerekir. Bazen bir çağlayandan dökülen su gibi dökülmen gerekir. Bazen bir göldeki su gibi durulman gerekir. Bazen sadece sevmen gerekir…

En sıkkın anında sarılman gerekir. Kendi derdini unutarak. Bazen en sinirli anında sakin olman gerekir. Bazen sadece elini tutabilmek için kilometrelerce yol katetmen gerekir. Bazen tutamazsın,sadece görebilme umuduyla katedersin onca yolu. Bazen bazı özlemelerine gizlemen gerekir huysuzluğunu. Bazen inadını kırabilmek için geri adım atman gerekir. Bazen üstüne gitmen gerekir. Bazen sadece ama sadece sevmen gerekir…

Yolunu kaybettiğinde sesini dinlemen gerekir. Bazen karanlıkta aydınlatan olman gerekir. Ne kadar yıkıkta olsan bazen arkasında yıkılmadan durman gerekir. Senden çok onun önemli olduğu zamanlar vardır bazen. Onun mutluluğundan mutlu olduğun anlar olur bazen. Bazen mutsuzken,umutsuzken,umut veren,mutlu eden olman gerekir. Kendi sorunun Arş-î Âlâ’ya ulaşmışken onun sorunu en önemli sorun olmalı bazen. Bazen sevmen gerekir yürek dolusu sevgiyle…

Aşktan öte yol yok denir. Doğrudur. Orası son durağın olduğunu bilmelisin. O yüzden bazen deli olmalısın,bazen çılgın,bazen ağır başlı,bazen katil olmalısın,bazen maktül. Ama en çokta saf ve temiz bir şekilde sevmelisin. Bazen değil,her zaman sevmelisin,karşılıksız,karşılık beklemeden…

Olur ya,hani şanslı bir insansanız,Allah’ın (cc) sevdiği kuluysanız,böyle bir aşka,böyle bir sevdaya tutulursanız dediklerimi unutmayın. O gün benim bu dediklerimin deli işi görünse de aslında ne kadar mantıklı olduğunu anlarsınız. Acısıyla sevemeyecekseniz zaten siz sevmiyorsunuz demektir. Acısıyla tatlısıyla sevmelisiniz…

Sonra ne oluyor biliyor musunuz? Her gün şükrediyorsunuz. Belki elini tutmuyorsunuz,belki beline sarılıp Kızılay’da tur atmıyorsunuz. Belki el ele diz dize oturmuyorsunuz. Ama sevdiğinizi biliyorsunuz. Gerçekten sevdiğinizi biliyorsunuz. İçinizde sürekli bir huzur oluyor. Belki en acı lafları da duyabiliyorsunuz ağzından. Ama yine de şükrediyorsunuz o anda bile. “İyi ki varsın” diyebiliyorsunuz. O kişinin sizin hayatınızda öyle ya da böyle bir şekilde olmasına şükrediyorsunuz. Olsun,sesini duymak yetiyor diyebiliyorsunuz. Olsun,karşında oturup ona bakmaya doyamasanızda doyasıya bakmak için zamanın durmasını isterken kahpe zamanın hızına küsüyorsunuz. Ne de çabuk geçiyor dakikalar ve saatler. Kuşlarla aranızı iyi tutmaya çalışıyorsunuz. Olur ya ihtiyacı olduğunda kuşun kanadında varmanız gerekir yanına diye. Kalbiniz zaten delilik yapmak için hazırken,sizi tutmasını beklediğiniz mantığınızın bile kalbinizle aynı lafı ettiğini farkediyorsunuz. O bile “yap” diyor. “Onun için yapmayacaksın da kimin için yapacaksın” diye soruyor.

Aşık olmak,sevmek zor iştir. Zor işi kabullenemiyorsanız seviyorum demeyin. Eğer onu gerçekten sevdiğinizi söylüyorsanız hiç bir şeyin sizi ve onu yıkmasına izin vermeyin. Hele de onun arkasında dağdan yüce,dağdan kuvvetli durmaktan asla vazgeçmeyin. Varsın o sizi sevmesin,varsın hiç ellerinizi hiç tutmasın. Sevmekten vazgeçmeyin. Elmayı sevin ama elmanın sizi sevmesini beklemeyin. Sizi siz yapan bu aşka,dolayısıyla ona da şükredin. Kıymetini bilin daima. Ve daima siz siz olduğunuz sevin. Emin olun hayatınız daha güzel olacaktır…

Kalem arkası: Hayalperest’ime her şey için teşekkürler…

Kime ne seni beklemem. Hayat benim hayatım. Zaten gelip geçici bir durum değil midir hayat dediğimiz olay. Evet çoğuna göre çılgınlık,delilik hatta salaklık. Kimseye demedim zaten ben çok akılıyım diye. Çok nadirdir deli olmadığım zamanlar. Çok mu önemli seni beklerken hayatımı harcamak? Sensiz de yemek yiyebiliyorum. Sensiz de işimi yapıyorum. Tek yapmadığım şey,kaldırıp bakmıyorum kafamı çevremde kim var diye. Bakmıyorum,bakmayacağım da hiç bir zaman.

Yetiyor çünkü hayallerin. Bir zamanlar yanımda olan,uzandığımda dokunabildiğim ve sarılabildiğim o kadına şimdilerde hayallerde sarılabiliyorum. Kah bir dağın tepesinde, kah bir denizin kenarında hayallerimde… Bazen İstanbul’un İstiklal’inde, bazen Ankara’nın Kızılay’ında… Bir zamanlar gezdiğimiz sokaklarda…

Sonuçta ben seni bekliyorum. Başkasını değil;seni bekliyorum. Ufacık şeylerden mutlu olduğunda gözünde gördüğüm ışıltıyı bekliyorum. Yanında mutlu olduğum kişiyi bekliyorum. Bakışlarında aşk olanı bekliyorum. Elini tutarken heyecandan mıdır,havadan mıdır ellerinin içi terleyen kişiyi bekliyorum. Yani kısaca seni,yüreğinle beraber bekliyorum. Bir kahvemi içersin geldiğinde. Malum uzun yoldan geleceksin…

23:14

Bırakta ağlayayım bu gece. Belki başını yasladığın omzumun sıcaklığını yitirmesindendir. Kirpiklerimin gereksiz tuzlanmasındandır belki de içimdeki bu sıkıntı… Ama bırakta ağlayayım. Sadece ağlamak istediğimden olsun bu sefer… Kendime ve kaderime isyanımdan… Sen anlama nedenimi ama ben yine de ağlayayım…