Dip notlarıma gömün beni. Zira o notlardır açıklamalarım. Hüzünlerden daha ziyade belki mutluluklarımdır. Belki kendimce isyanlarımdır. Ama beni onlara gömün. Beni anlatırlar her bir kelimesinde. Beni tasvir ederler. Duygularımın en saf halleridir…






Kalem arkası: Suskunum ve üzgünüm…

Special thanks for photo;
Photographer: Barış Kemal Kirik
Photo name: !

Bence yok böyle bir şey…Varsa da kel aynaklar kadar azlar..
Sence diyemezsin. Her çiçeğin tadına bakmadığına göre var hala bir ihtimal.

Ne ömür yeter her çiçeğe konmayı,ne de yürek. Adam gibi sevende az,adam gibi sevildiğinde hakkını verecekte…
Ya bir sonraki adımda karşılaşırsan?

Hangi adım?
Bilmem,belki yarın,sonraki gün…

O adıma pek inanmam. Herkes gelir,aşkı söyler;şöyle olmalı böyle olmalı… Sevdayı söyler; şöyle olmalı böyle olmalı… Hatta ileri giderler şöyle hissetmelisin böyle hissetmelisin… Vıdı vıdı vıdı… Ne zaman elini tutarsın o an değişir. Everbody lies…Çünkü yalan basit ve kolaydır. O anda işe yarar. Ve insanların inanmak istedikleri o olduğu için yalan söylerler. Ve herkes inanır… Kolay,basit ve zahmetsiz…
Doğruyu söyleyipte huzura ulaşanlar da var merak etme. Ama zaman lazım,sabır lazım.

Herkes kendi hayatından sorumludur. Ve ben sadece kendi hayatımı bilirim. Ve henüz,sabır taşımdan arta kalan çakıllar elimde olsa da henüz karşılaşmadım öylesiyle,öyleleriyle…
Ben karşılaştım. Ama aşk anlamında değil. Bu yüzden bir kaç arkadaşım var şanslıyım yalnız değilim.

Kalabalık içinde yalnız hissetmeye başladığın an gerçekten yalnızsındır.
Umut güzel şey.Sen de hisset…

Umuda inanmam. Zira umutlar insanı hedeflerinden uzaklaştırırlar…






Thanks for Şerife Faşdak…

Aslında başlığı para konuşur koymak istemiştim. Ama sonradan vazgeçtim. Neden bilmiyorum Napolyon daha cazip geldi başlığı atarken. Paranın garip bir şey olduğunu zamanında Napolyon bu sözlerle söylemiş. Para para para…

Para gariptir. En suskun adamı çalçene eder,en naif adamı en kurnaz eder. Para öyledir ki akrabanı sana düşman,düşmanını sana dost eder. Para dostluk satın alamaz derler ya. Öyle güzel alır ki aklınız durur. Para konuşur. Para söyler. Para emreder. Para para para… Ayhan ne diyor demeyin. Öyle usta. Kimse kusura bakmasın bu zamanda dostluklar bile paradan geçiyor. Hatta akrabalarınla bile iyi olursun paran varsa…Kendimden örnek vereceğim bak şimdi…

Şu an oturduğum ev tapu kağıdında kargir ev olarak geçiyor. Yani ne demek bu. Bu evde kat mülkiyeti yani dairelerin tapuları yok. 3katlı bina olarak geçiyor. Hissedarlar var. Bu hissedarlar arasında annem,ananem,annemin kardeşi,bir de annemin halası. Fakat ilk tapunun çıkışından sonra bir mal bölüşümüyle bir kısmı annemlere bir kısmı annemin halasının annesine düşüyor. Şimdi ortak olan burada nene diyelim bu konumda. Nene ölünce ne olur varislere kalır üstündeki mal. Yani annemin babasına ve halasına. Fakat uyanık geçinen hala malı satış yoluyla üstüne alır. Ondan sonra olayım başlar. Ben bu 6daireli binada bir eve otururum. Hala der ki 4sene sonra çık orası benim. Çıkmam tabi ki de. Salak mıyım ben. Anamın hissesinde oturuyorumdur zira. Dava edilirim falan. İşin en iğrenç kısmı ise burada başlar. Annemin kardeşi bir daire daha kazanabilmek uğruna annesine ve ablasına sırt çevirir.

Ve işler daha da ilginçleşir. 2daireyi açıp birleştirmekten doyamayan annemin kardeşi ve ailesi 3.daire olarak göz diktikleri evimden beni çıkartmak için akıl almaz yollara girişirler. Misal annemin kardeşinin kızı anneme ağza alınmayacak sözler söyler İstanbul’daki ciğeri 5para etmez pompacı sevgilisine. Ben bunu dediğimde iftira atılır üstüme. İftira atılır ama iftira değişmez benim bildiğim. O sonradan 5kere daha değişir. Yıllar değişir olay değişir ama iftira annemin kardeşi tarafından kabul edilir bunca yalana rağmen. İşin garip tarafı annemin kardeşinin karısı ve kızı onca laf söylerler annemin halası için yanyana sigara tüttürürken. Hatta karısı ağlar sızlar. Malı duyunca koynuna girerler ama annemin halasının. Sarılmalar,öpmeler. Kıskançsın diyenlere bir söz. Burada tükürdüğünü yalamaktan bahsediyorum…

İşin özü insan mal uğruna göt yalıyor ya aklım almıyor. Bir kere göt kirli bir uzuvdur. İnsan nasıl yalar? Midenin olmaması gereklidir. Ama işin acı kısmı baktığında akraban saydığın insan mal uğruna mülk uğruna seni satıyor. Düşmanın kesiliyor. Anlamıyorum mal,mülk,para uğruna birilerini satmayı. Ne bileyim iki gün sonra hepimiz öleceğiz. Bu dünyanın malı kime kalmışta sana kalacak ki…

Neyse ben akrabam dediğim kişiler için şu günlerde tek bir şeyi söylüyorum. İlelebet hayatımdan çıktılar. Hani iyi sıçarım buna rağmen götümü de yalasalar yine de geri adım atmam. Hani bu böyle biline…

Fotoğraf konuyla ilintisiz olsa bile,%50indirime dikkat edin. Ne kadar kıymetli olduğunu görün paranın…






Special thanks for photo;
Photographer: Doğu Koç
Photo name: %50 İndirim

Hayat dediğin nedir ki bir fotoğraf karesinden başka? Mutlu bir an için bir kare, acı anlar için bir kare… Çekersin; sürekli pozlarsın yaşadığın hayatı. Elin sürekli deklanşöründedir hayatını kaydettiğin o fotoğraf makinesinin. Arada sırada döner bakarsın o mutlu anlara. Bazen canın sıkılsa da döner yine de bakarsın yüzünde bir tebessüm oluşturacak anlara…

Okulundan mezun olursun. Kepler havadayken bir kare çekersin. Sevdiğin birini kaybedersin bir kare de ona harcarsın. Sevgili bulursun bir kare. Evlenirsin bir kare. Çocuğun olur bir kare. Sevgilini ilk kez öpersin bir kare. Bir kare bir kare daha çekersin hayatında.

Ama her güzel şeyin bitişi vardır. Makinende pozlar bitince makineni duvara asarsın senden sonraya emanet olsun diye. Çeker gidersin. Ya da o mutlu günlerin bittiğinde o çektiğin mutlu günlerine dair karelere bakarsın.

Söylesene bu kadar karışık yazıda sana anlatabildim mi hayatın bir fotoğraf karesinden baska bir şey olmadığını?

Bu arada görüldüğü üzere sitemin temasını değiştirdim. İyi mi oldu bilmiyorum. Şimdilik uğrayıpta beğenmeyen pek olmadı. Daha basit bir tema. Henüz Türkçeleştirmesini yapmadım. Zira onu yapmak için saatlerce kodlar arasında gezinmem gerek. O yüzden önceki yazılar yerine older entries,yeni yazılar için newer entries’e tıklamanızda bir sakınca görmüyorum. İngilizce bilmeyenler içinse oklar var. Takılın işte. Adım Hıdır,elimden gelen budur mantığıyla yaptım. Valla hayatımda önemli olan kişilere sordum beğendiler. Sizde beğenin bir zahmet.

Eee ustasım ne yaptın aylardır ortalarda yoksun diyenlere de selamlarımı fışkırtırım. Tıpkı ilk baharda her yerde biten çimenler gibi çok fışkırtırım. Ustacım hayatla uğraştım. Yeni yepyeni kararlar aldım. Uygulamaya sokmakta her ne kadar sıkıntı da yaşam eskilerde şimdi yeni kararlar bünyemin daha çok kabul ettiği,daha çok özümsediğim,daha çok hırslandığım kararlar olunca uygulamakta acele bile ettim. Ama sonuç. Sonuç ise harika oldu…:)

Neyse ustacım. Sen gir bak siteme. Kullanışını iyice öğren. Gerçi oldukça basit tuttum. Hemen öğrenirsin,sen zekisin. Bende o sırada yeni yeni yazılar hazırlayayıp sana sunayım. Devamı haftaya.

Şimdi yazıyı okudukça sinirim tepeme çıkıyor. Bilgisiz bilir kişi yazmış. Enfal Sûresinden örnekte vermiş. Ne de olsa yazısının tutar yanı yok ya sıkı bir dayanaktan demiş kasayım bir örnek; kaale alınayım. İnsaniyet namına soruyorum hadi bakayım. Bok atmak hangi kitapta yazıyor. Vudu ya da büyücülük. Sana ne arkadaşım? 99 Marmara depreminde ölen onca insan o zaman vuducu muydu? Hangi kara büyüyü yaptılar? Gazze sular altında; hangi günahı işlemişler? İstanbul daha önce de deprem gördü o zaman vuducu mu vardı İstanbul’da… Daha örnek çok. Aklı fındık kadar olmayanlar düşününce örnekleri çoğaltabilirler…

Kızıyorum neden biliyor musunuz? Bu yazıyı yazan ve yayımlayan gazete hiç mi düşünmedi 99 Marmara depremini? Ölen binlerce vatandaşımızın kemiklerini sızlattıklarını? Çünkü bu yazıdan anlaşılan tek şey deprem gibi afetler Müslüman olmayan vuducu,günahkar,ahlaksız,dinsiz toplumları vurur. Eee şimdi yazar vermemiş mi Enfal Sûresini örnek olarak? Yani yazdığı ciddi bir durum.

Bu ve bunun gibi din üzerinden puan almaya çalışan öncelikle yazanlar ve söyleyenler başta olmak üzere bunun yayınlanmasına izin veren kişileri Allah’a havale ediyorum. Terbiyesizliklerinin,Ahlaksızlıklarının ve de para uğruna yaptıklarının hesaplarını bana değil O’na versinler…

Ambulansın sedyesinde;kendisinden büyük sedyede yatan bir çocuktu geldiğinde acile. Ufacık bir bedendi kocaman sedyede yatan. Vurulmuştu,kim kıymıştı bilmiyorum ama birisi acımadan çekmişti soğuk tabancanın tetiğini. Ve sıcak kurşun saplanmıştı o ufak bedene. Belki de dumanı tüterken namlunun,düşüvermişti bedeni yere. Kim bilir. Belki de oturduğu yerden vurulmuştu. Hatırlayamıyorum hikayenin bu kısmını. Tam ciğerinden vurulmuştu. Çok kan kaybetmiş ama direniyordu. Sanki bir kaplanın ava yapışması gibi yapışmıştı bir kere hayata. Bırakmaya niyeti de yoktu. İyi ki de yoktu. Serumlar,iğneler,neşter,ameliyat derken sonunda ufak bedeni direnmişti bu kurşundan yapılma can alıcı soğuk metale. İnadına der gibi. Uzun zaman önceydi tüm bunlar. O çocuk ölmedi. Ölmedi ama izi kaldı ciğerinde. Göğüs kafesinin üzerinde. Bir deliğin kapanmayacak olan iziydi.

Daha çocuktu. Ne kabahati vardı? Kim bilir. Ufacık bedeninin bu eziyeti çekmesi için ne yapmıştı da başına bunlar gelmişti kim bilir. Ama gelmişti bir şekilde. Belki de büyümenin getirisi buydu. Büyümek değil miydi öğrenmenin eş anlamlısı? Bilmek değil miydi acının sebebi? Belki de büyüdüğünün bir ispatıydı.

…..

Bir kalbin başka bir kalbe açtığı yara mıdır kapanmayacak,izi sonsuza kadar kalacak yara? Yoksa soğuk namludan çıkan sıcak bir metalin yarası mıdır sonsuza kadar kalacak? Hangisi en kötüsüdür,kim bilir?Vurulan mı yoksa sağ kalan mı?

Kalem arkası: Her nefes sigarasında ya da bir yudum çayında bir tarafları acımasızca acıyanlara armağanımdır…

Derneklere gözüm çarptı. Çorum’lular derneği,Antalya’lılar derneği. Bir de bu derneklerde kültür ve dayanışma yazıyor. Güzel dedim memleketimin insanları bilmedikleri bir şehirde bir dernek kurup toplaşıyorlar. Rakılar,biralar,bol sigara dumanı altında,okeye dönerken,pis yedili oynayarak kültürel bir dayanışma yapıyorlar. Buraya kadar herşey normal de kardeşim bilmem ne ili bilmem ne ilçesi bilmem ne köyü dayanışma ve kültür derneği diye bir dernek olabilir mi? Lan köyün derneğini niye kuruyorsunuz. Gidin ilinizin derneğiyle takılın. Ne diye işin iyice suyunu çıkarıyorsunuz? Hadi ili anladık. Hadi ilçeyi de anladık. İyi güzel de kardeşim nüfusu 5000bini geçmeyen,google’dan baktım,köyün niye sen derneğini kuruyorsun? Amacın ne? Psikopat mısın kardeşim?

Bir ara da kuş yemi sevenler derneği vardı mahallemizde. Lan beni manyaklaştırıyorsunuz?

-Hanım akşama yemekte ne var?
+Barbunya pilaki var.
-Yok ben beğenmedim. Sen benim yeni aldığım kuş yemini getir.İçinde kızdırıcı da var. Akşama tek kale maç yapıcaz seninle hanım…

Anacığım biraz daha manyaklaştım bu sayede. Bende dernek kuruyorum. Manyaklaşanlar kültür ve dayanışma derneği. Hiç yapamadık pis yediliye döneriz…

“Küçük çocukların gözü önünde kurban kestiler. Kurban kesimine yardım eden ufacık çocuklar da vardı.”

Tabi haber böyle olunca ne yapılacak ya hemen bir konuk bulunacak ya da hemen telefonla konuğa bağlanılacak. Konukta uzman psikolog olacak mutlaka.

Sunucu: Efendim çocuklara böyle izletiliyor. Bunların psikolojisinin anası s**ilmemiş midir?
Uzman: Tabi ki de. Şimdi çocuklar bunları izledi bunlarda psikozun anası değil avradı,sülalesi nesi varsa s**ilmiştir. Resmen bebenin içine s*çtılar.
Sunucu: Vay terbiyesiz ahlaksızlar…

Şeklinde bir süre konuştuktan sonra tabi bu burada kalmaz ardından açık kapalı ne kadar varsa o kadar oturum yapılır. Herkes konuşur. İyi güzel de her sene aynı soruyu sorarım. O tüm uzmanlar vs. artık konuşan kimse hiç mi izlememiş. Çocukluğumda iyi hatırlarım mutlaka bakılırdı. Çocuk kan görsün diye bir inanış vardır bizim toplumda. Alnına da parmak basılırdı. Hayır izledikte bir yanımız mı eksildi?

Artı hep merak ediyorum. Özellikle son yıllarda çıkan revaçta olan bu çocukların psikolojisi bozulur lafı. Hayır bakıyorum bizim zamanımızda ne varsa bugün onlar yasaklanıyor. Yok neymiş psikoloji bozulurmuş. Lan ne biçim psikolojimiz var ki ottan boktan bozuluyor.

Acaba bu psikolojinin bozulmasının sebeplerinden birisi aile olabilir mi ki diye düşünmüyor da değilim. Saldım çayıra Mevlam kayıra mantığı ile çocuğunu doğurduktan sonra koyverip sabah akşam kendisi bizi seviştirin programlarını izlerken çocuğu ne izlemiş hangi internet sitesine girmiş bir haber yaşayan anne müsvettelerinin hiç mi kabahati yok? Ya da akşam eve gelince spor programından gözünü alamayan babanın,diziyi izleyip dizisel hayatlar yaşamaya çalışan annenin hiç mi kabahati yok psikolojisinin bir kurban kesiminden,bir bilgisayar oyunundan ya da bir haberden dolayı bozulan çocuktan.

Ondan sonra vay kardeşini bıçaklamış,vay 3arkadaş beraber olup yaşıtı kıza tecavüz etmiş,vay kedi kesmiş, vay bilmem ne bok yemiş diye günlerce çocukların psikolojisinden bahsederiz. Medya suçlanır,internet suçlanır,herkes suçlanır ama kimse dönüpte aile yaşantısını suçlamaz. Ya da aile yaşantısının neden dizisel hale geldiğini sorgulama cüretini gösteremez.

Neyse bu güzel bayram günü hepinize iyi bayramlar dilerim. Kurban kesimini izlemeyin psikolojiniz bozulur. Porno izlemeyiniz çükünüz düşer…

Kalem arkası: Eski yazıdır. Bugün ne bayramı demeyin. Dikkatinizi çekerim ki bundan sonra lost,heroes tarzı takılacağım yazı başlıklarında. )) Chapter’ı yiyeyim size bir şey olmasın…

Şimdi hiç kaçırmadan izliyorum bu programı. Bir kaç şey dikkatimi çekti. Paylaşmak istiyorum. Kendimce yorumumu yaparım beğenirsiniz,beğenmezsiniz bilemem. Aşağıda yorum yazma kısmı var agacım. Küfür etmedikçe,bana saldırılmadıkça yayınlarım. Yok onu yapmaya niyetli olan varsa bu sitenin benim olduğunu hatırlatır,keyfi yönetimim dahilinde o küfürleri ve saldırıları aynen iade eder üstüne de yayınlamam. Sizi de burada dilime dolamaktan çekinmem. Sizde orada ancak ve ancak diliniz şişer.

Usta bizde yetenek yani gerçek anlamda yetenek yok gerisi de tamamiyle dışarıdan ithal. İzlediğim bunca bölüm arasında kendi kültürümüzü tanıtan ya da onunla yarışmaya giren sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor. (Sakın saymayın lan,toplama göreden bahsediyorum) Nedendir bilinmez yeni yetme çocuklarda bir popüler kültür hastalığı var. Rap,pop,rock..vs. Dış kaynaklı kültürlerle yarışmaya giriyorlar. İyi de agacım bu yetenek sizsiniz Türkiye değil mi? Lan bizim kültürün boku mu çıktı? Türkümüz var,Türk Sanat Müziğimiz var… Niye sürekli popüler kültür? Özellikle çocukların beyninin bu tür popüler kültür zırvalarıyla tecavüze uğramasına karşıyım usta. Çünkü dünya üzerinde hiç bir toplumda görülemeyecek kadar müzik aletimiz bizim kültürümüzde var. Bağlama’dan tutun tuluma kadar. Ötesi var mı ses çeşitliliğinde? Sen oraya çocuğunu gururla çıkarmışsın ama utanmalısın ey ana baba. Senin çocuğun orada rap söylerken ben nerede hata yaptım demelisin. Daha ilk okulun sıralarında tebeşir tozu yutarken bu converse meraklılığı nereden geliyor kendine bunu bir sor.

Diyeceksiniz ki çocuk ona merak salmış. Sende ne örümcek beyinlisin…vs. diyebilirsiniz elbette. Ama iş öyle değil. Ottan boktan sözlerle yazılmış pop şarkıları,rapler,yabancı parçalar,rocklarla kimse benim ülkemin yeteneği olamaz. Niye? Çünkü benim kültürüm değil. Benim kültürümden olmayan bir şey nasıl benim ülkemin yeteneği olabilir ki? Akla mantığa sığıyor mu? Ben demiyorum ki çocuklarınıza popüler kültür ürünü olan ithal şeyleri göstermeyin. Gösterin ama önce bir kendi kültürünü olabildiğince öğrensin. Lan benim çocukluğum Zeki Müren’le geçti. Hatırladığım zamanlarımda annem evde ütü yaparken Zeki Müren’i açardı kasetçalarda. O zaman bunalsam da bu durumdan şimdi anlıyorum ki doğru olan oymuş. Kulak alışmış kaliteli müziğe şimdilerde ekranlara çıkan çoğu sanatçının ses kalitesi olarak bir boka benzemediğini anlayabiliyorum.

Ben bu program başladığında dedim ki içimden,yaşadık. Şimdi bizim millet çıkar ver eder bir solukta türküye,sanat müziğine. Daha ilk programda kaba tabiriyle dumur oldum usta. Usta paso popüler kültür.

Agacım karar verdim kendi çocuğumu şu şekilde yetiştireceğim…

1. Bir kere bizim kültürümüze ait bir müzik aleti çalmayı öğrenecek.
2.Bir şeylere aklı ermeye başlayınca Türk Sanat Müziği,Türkü ile büyüyecek.
3.Folklöre yazdıracağım. Gitsin iki oyunumuzu öğrensin eşek sıpası.
4.Bunlar bittikten sonra,yani yaşı ilerledikten sonra ne bok yerse yesin.

Dip Not: Programda henüz folklör ekibi göremediğimi bildiririm… Ve popüler kültürlü yeteneğin benim Türkiye’min yeteneği olamayacağını düşündüğüm için kendi kültürümden seçilmeyecek olan yeteneği de kabul etmeyeceğimi bildiririm…

Götünden Anlayanlar İçin Dip Not: Karşı değilim popüler kültüre ya da dışarıdan getirilmiş kültüre. Pop dinlemem beynim almaz. Ama rock ve rap dinlerim. Benim karşı olduğum şey bu dışarıdan ithal kültürlerle yeni yetmelerin beynine tecavüz ederek onların bunlardan etkilenmesi ve kendi kültüründen bir haber olmaları yahut kendi kültürlerine burun kıvırmaları… Ey ana babalar ve geleceğin ana babaları. Dikkat ediniz ki bir ülkeyi var eden onun kültürüdür. Kültürsüz bir topluma toplum denmez. Kendi kültürüne sahip çıkmayanların akıbeti sömürgeleşmek olur…