Yeni yıl için fazla dilekte bulunmadım ama son bir kaç gündür inanılmaz olaylar yaşamaktayım. 2009′un gelişi 2008′den bellidir dedim bir kere. Güzel gitti 2008,temiz geldi 2009. Anlamadığım şeyler olmasına rağmen kontrolü elime almış olmanın bir mutluluğunda girdim 2009′a. Umarım sizinde öyledir…

Bir kere hiç beklemediğim olaylar gerçekleşti. Aslında tahminlerim milyonda bir ihtimal dese de yine de beklememek daha iyiydi. Bu yüzden beklemediğim olaylar gerçekleşti. Sevindirici oldu çoğu. Bir kısmı ise beni karar aşamasına getirdi. Önüme de iki yol. Yuh dediğin anlardan birini yaşadığını düşün,aşağı tükürsen sakal,yukarı tükürsen bıyık. Olmadı ama. Oldu oldu. Hemde çok güzel oldu… Çözüm yolu aşağıda…

Bir şeyi çok iyi öğrendim. Kaderinde varsa,yüreğin temizse sana döner dolaşır gelir. Bazen başka bir yol ile sana döner ama sen yeter ki bunu görebil. Göremiyorsan o senin sorunun. Bazen bu geri dönüş o kadar garip olur ki,hayatından sildiğin bir insanla geri dönüş olabilir. Tabi sen görürsen. Görmezsen öteler devam edersin. Her zaman dediğim gibi kimden ne geleceği belli olmaz. Bazen en yakın dostundan kazık yersin. Bazen de kavga dövüş görüşmeyi kestiğin bir insandan bir el uzanır. Sen diyorum ya,yeter ki gör. Görmenin tek yolu kalbini temiz tutmandır. Şu bir saat önce geride bıraktığımız yol bana bunu öğretti. Sabrı öğretti. Kalbimi temiz tutmayı öğretti. Bu yüzden artık pek o kadar bunalıma giremiyorum. Kişisel gelişim uzmanlarına benziyorum,akıl veriyorum,dinlense de dinlenmese de… Zaten beni ne kadar ilgilendirir dinlenmemek. Ben sonunda şu cümleyi söyleyeceğimi biliyorum: “Ben demiştim.”

Yukarıdaki paragrafta aslında o iki yoldan hangisini seçeceğinizi söyledim. Tabi anladıysanız. Yani bir üçüncü yol. Sabır,yüreği temiz tutmak… Kader ise seni mutlaka ödüllendirir. Gülümsemeyi unutma bu sıkıntılı anlarında.

Kendi açımdan iyi bitti iyi başladı. Sizin için de öyle olmuştur umarım. Umarım bu güzelliği paylaşabilir ve benle beraber mutlu olurum yanımdakilerle… Herkesin seçimi kendine değil mi? Sonra ben demiştim demeyeyim de…






Special thanks for photo;
Photographer: Mehmet TURGUT a.k.a memeturgut
Photo name: Happy new year

Beni bilen bilir. Pek yeni yıl geliyor diye heyecanlanamam. Hatta her yılbaşı bir yılı daha kazasız,belasız atlattık çok şükür diye geçen yılı kutlarım. Ama adettendir. Herkesin yeni yılını kutlarım. Kutup ayısının sizden uzak durması temennilerimle yeni yılın sağlıklı,huzurlu ve mutlu geçmesini dilerim…

2.Cumhuriyetçi saros çocukları bugünlerde bir akın başlattı ki akıllara zarar. Ermeni kardeşlerimizden özür diliyormuşuz. Bak sen şu aydınların işine. Neymiş efendim şuymuş: “1915′te Osmanlı Ermenileri’nin maruz kaldığı Büyük Felâket’e duyarsız kalınmasını, bunun inkâr edilmesini vicdanım kabul etmiyor.Bu adaletsizliği reddediyor, kendi payıma Ermeni kardeşlerimin duygu ve acılarını paylaşıyor, onlardan özür diliyorum.” Lütfen ikileyin,ilerleyin…

Sözde aydınlar olunca yapacakları işte sözde olacaktır elbette. Ben şu soruyu soruyorum: “Kardeşim ne yapıyorlardı bizim topraklarımızda? diye. Cevap gecikmiyor “Sen onların topraklarında ne yapıyorsan onlarda onu yapıyordu” Gülümsemekten başka bir şey diyemiyorum. Savaş ulan bu diyesi geliyor insanın desende anlamayacağını bildiğin için susuyorsun. Dedim ya aydınlarımız sözde olunca yaptıkları işte sözde oluyor. Hadi diyelim ki yaptık. Peki bu sözde aydınlarımız bana şunu anlatabilirler mi: “Asala’nın 170diplomatı katletmesini?” Ya da Hocalı katliamını.. Anlatamazlar çünkü onlar 2.Cumhuriyetçiler,saros çocukları… Sizi gidi aydınlar sizi. Size aydın dediğim için vakti zamanında kendimden özür diliyorum. www.ozrunuzu-sikeyim.com adresini size armağan ederek size söyleyeceğim laflarıma burada son veriyorum… Ha bir soru sormak istiyorum: Siz hangi ırktansınız? Türk olmadığınız kesin de… Merak ettim ciddi anlamda.

Bir de son zamanlarda Atatürk devri kapandı lafı çok söylenmeye başladı. Efendim neymiş o 1920li yıllarmış. Yıl olmuş 2008. Bak sen şu akıllara zararlı insana… Dünya globalleşmişmiş. Salak globalin eş anlamı dünyayı belirtir. Yani dünya çapında demektir. Dünya globalleşmiş. Ya ingilicze öğren gel karşıma ya Türkçe…Bu ÖSS sınavı demek gibi bir şeydir. (ÖSS:Öğrenci Seçme Sınavı) Merak ediyorum acaba Atatürk’e bu kadar dil uzatırken,bu kadar karalarken hiç düşünmezler mi Atatürk olmasaydı ne olacaktı diye? Bunun en güzel işlenmiş şekli şu anda sinemalarda “Osmanlı Cumhuriyet”‘i adı altında yayınlanmakta.

Atatürk olmasaydı ne olurdu merak ettiniz mi acaba? Ben hep merak ettim. Bir kere Osmanlı İmparatorluğu olmazdı burası kesin. Çünkü hasta adam denilmekteydi. Ve yurdun dört bir yanı işgal edilmekteydi.

1.Analarımız yine aynı olurdu babamız belli olmazdı ama alayımız renkli gözlü olurdu.

2.Kafadan AB’deydik.

3.Ermeni soykırımı yalanını duymaz olurduk. Zira soykırıma uğrayan biz olurduk. Onu da dile getiremezdik…

4.Müslümanlık bizden uzak olurdu. Ben şahsen ateist olurdum. Sizi bilmem. Sizde en kötü ihtimalle Hristiyan olurdunuz…Ha bir de türban tartışmamız olmazdı. Dedim ya müslüman olmazdık. Hatta haçlı seferlerine katılırdık.

5.Eğitim seviyemiz avrupa kadar olurdu. Zira zaten avrupa çocuğu olurduk.

6.Yemek kültürümüz de fastfood ağırlıklı olacağı için kapıdan giremez,adana,lahmacun,mıhlama falan bunları unutun. Pizza yerdik.

7.Kılıç kalkan,folklor oyunlarımız olmaz,yerine sirtaki yapardık…

…….

Gülsem mi ağlasam mı bilmiyorum. 2.Cumhuriyetçiler,Saros çocukları,Mandaterciler kıskacında bir ülkede yaşıyorum. Kendini özgürlükçü,sosyalist sanan bazı zavallılar ise bunlara çanak tutuyorlar. Sanıyorlar ki özgürlük,hak,eşitlik,adalet bizi kurtarır. Kardeşim,bir kez olsun bize böyle davrandılar mı? Her fırsatta kucağına oturtmak isteyen abd ve onun iş birlikçisi ab ve onların içimizdeki prezervatif dağıtıcı saros çocuklarıyla 2.Cumhuriyetçilerin uşağı olmanın özgürlük,hak,eşitlik,adalet yollarından geçtiğini farkedemeyecek kadar zavallı mısınız? Bunlar iyi düşünceler ama kuklayı oynatan bir oynatıcı olduğunu görmediğiniz sürece buna sadece çanak tutan olursunuz. Yaşasın Halkların Kardeşliği derseniz bu şartlar altında meydanlarda ya da söylemlerinizde karşı çıktığınız emperyalist düşüncelere çanak tutarsınız. Başka da bir bok olmazsınız…






Kalem arkası: Mimlemek istiyorum. Beni okuyup,blogu olan herkesi mimliyorum. Özür dileyen; 2.Cumhuriyetçilere ve Saros çocuklarına,Onların yalakalarına karşı bende bu mim hareketini başlatıyorum. Sizde yazın. Mustafa Kemal Atatürk’ün kurduğu bu Türkiye Cumhuriyet’inin sahipsiz olmadığını gösterin onlara. Bizim düşüncemizin ne kadar güçlü olduğunu gösterin…


Dip Not: Okumanızı tavsiye ederim… http://sesliblog.com/ozur-dilesek-mi/

Yazamıyorum çünkü aşırı derecede beynim meşgul. Yazı yazmak için bazen bir kahveye ihtiyaç duyarken bazen bir şişe şarap bile kafi olmuyor. Biraz kendimi kaybetmem gerekiyor. Alışkanlık tabiattır böyle geldi böyle gidiyor işte ne yazık ki. Bu halimden pişman da değilim. Yeter ki bir şeyler yazıp içimdekileri aktarayım. Ama olmuyor son günlerde. En son yazımı 9Aralık’ta yazmışım. Bugün ayın 20’si. Hatta 21′ine dönüyor. Site olarak fazla içerik sağlamıyorum ne yazık ki. Bende isterdim şurada dans eden bir hatun olsun. Ne bileyim havai fişekler ya da bol miktarda cinsel öğeler barındırsın. Ama hamurda olmadı mı olmuyor işte. Aslında yazamayışımın bir diğer önemli nedeni son zamanlarda az okumaya başladım. Gerek kafamın yoğunluğundan gerekse normal hayatımdaki yoğunluktan dolayı okumayla aram bozuldu. Normal şartlarda en kalın kitabı bile 3günde bitiren birisi olarak kitap yüzü açmaya eriniyorum.Yeter siteden bu kadar bahsetmem…

Sorgulamalarıma yanıtlar arıyorum. Sonu olmayan sorgulamalarıma yanıtlar. Sorguluyorum bugünlerde herşeyi. Yeni yıl geliyor sanki geçen yıl çok büyük şeyler getirmiş gibi. Ben yine her yeni yıl arifesinde olduğu gibi sorguluyorum olanı biteni. Koca bir yılın bana getirdiklerini. En çokta götürdüklerini… Nereye doğru gittiğimi hep merak etmiştim…

Anlayamadığım bazı noktalar var ki bunlar kişisel davranışlara giriyor. Olabildiğince empati kurmama rağmen bir yerde bir şey var ki anlam veremiyorum. Benim arkadaşlıktan anladığım farklı başkasının farklı olmasına rağmen bazı noktalar var ki anlayamıyorum. İnceden tavır yaptığımda eski sevgilim,ki kendisi arkadaş olmaya zorluyor zira eski sevgiliden dost olmaz lafı gerçekken, neden tavır yapmamı önemsiyor. Anlayamıyorum. Yahu siktir et. Bu kadar basit. Arkadaşınsam siktir edersin. Bu bu kadar zor mu? Bu ve bunun gibi örnekler beyin hücrelerimi zorluyor. Isınmalarına neden oluyor. Ben olsam siktir eder telefonu kapatırdım. Bu ne yahu? Arkadaş olmaya çabalayıp neden sevgili adayı gibi davranıyorsun? Anlam veremiyorum. Sevgiliyken böyle davranıp arkadaşken böyle davranmanın anlamı ne halen çözebilmiş değilim…

Karmakarışık duygular ve düşünceler içinde gün sayıyorum. 28′inden sonra beklediğim haber gelecek Allah’ın izniyle. Ondan sonra sadece işim olacak hayatımda. Gerisi yalan olacak. İsterdim ki bu tarihe kadar birşeyler değişsin. İsterdim ki yüzüm özel hayatımda gülsün. Ama sanırım olmayacak. Sanırım bu kaos devam edecek. Kaosun tek çaresi bana göre kaosu yok etmektir. O saatten sonra kimse kusuruma bakmasın artık…

Bu yazıdan bir bok anladıysanız size helal olsun. Başka da bir şey diyemem…

Kalem arkası: Bugünlerde yorumlara pek fazla yanıt vermiyorum. Sanmayın ki takmadığımdandır. Yorumlarınıza yanıt vermek sanki biraz yalakalık ya da biraz isyan gibi olduğu için yazmıyorum. Sorulara yanıt veriyorum ama yorumlara yanıy vermiyorum çünkü sizin düşüncenize bir katkıda ya da bir eleştiride bulunmak istemiyorum. Yani çorbada sizin tuzunuz ayrı olsun istiyorum…

Peki ya gözlerindeki yaşların nedeni ne?

Nedenlerimi sorgulamaktan nefret ederim. Nedenlerim yeni nedenlerimi sorgular. Ve en sonunda bir çıkar yola girerim. Genelde sonu hüzün dolu olur ama sonuçta bir çıkar yoldur.

Sanılanın aksine keyfim gıcır bir hayatım olmadı. Hiç bir zamanda olacağını sanmıyorum. Ancak bundan dolayı pişman olduğumu söyleyemem. Zira yaşadıklarım sayesinde bugüne gelebildim. Bugün o ilk okulun tozlu sıralarında ki ya da lisenin o deli akan kanlı sıralarından çok uzaktayım. Artık bir işi ölçüp biçmeden yapamıyorum. Ama anlamadığım bazı noktalar olmuyor değil. Anlayamıyorum bu hayatın adalet sistemini. Bana göre saçmalık. Anlayamıyorum bir insana gerçekten değer vermenin neresinin kötü olduğunu? Ya da bir insanı gerçekten sevmenin neresi kötüdür? Madem kötü değil o zaman neden acıyı servis eder gümüş tepside o insan? Neden değer vermeyen bir insan kıymetli iken,değer veren insan kıymetsiz olur? Bu adalet mi yoksa kazığın adalet isimli olanı mı? Henüz anlamadım.

Bugünlerde bir sorum var aklımda. Yine bir neden sorusu.

Soruyorum;

Neden?

Arkadaş olamayacağımızı ben bağırırken,sevgili olmamızda senden kaynaklı imkansızken neden halen daha görüşmekteyiz? Madem öyle,birinin bu hasta adamın fişini çekmesi gerek… Neden bu hasta adamı halen daha yaşatmaya çalışıyoruz?






Kalem arkası: Benim verdiğim değerin 10′da 1′ini veren olsaydı karşımda,çok şeyler değişirdi bu hayatımda. Şimdi kurttan dost yapmaya çalışmazdık. Büyük kararlar arifesindeyim…

Umutlarımı gömüyorum bu gece toprağa… Gözlerimin yaşlarıyla sulayarak. Belki bir başka bahara yeşermeleri umuduyla… Elimde kalan tek bu umudum. Bir başka bahara,o da belki…

Vladimir demiş ki keşke çıksa hayatımızdan. Keşke. Şu dünya üzerinde bana sorulursa en boktan icat ne diye cep telefonu derim. Benim de var. Hemde her operatörden bir tane olmak üzere. Ama emin olun çalmadıkça nerede olduğunu bile bilmem. Acaip kılım bu melete. Zamanında bizde aşık olduk bizde sevdik. O zamanlar güzel meletti galiba. Zira hiç durmadan mesajlaştığımız zamanlar oldu aşık olduğum kızla. Hemde öyle böyle değil. Ama şimdilerde bakıyorum harbi angutmuşum. O kadar mesaj yahu sonuçta mesaj ne kadar sevdiğin insandan da gelse sonuçta mesaj. O değil. Bu yüzdendir telefonlara uzunca bir süredir gıcığım. Yani cep telefonları denen meletlere. Yahu gizli saklı bir iş yapasın tutar çat telefon. Hay ben böyle işin diye söversin içinden.

Bir de bu sıralar bakıyorum ilk okul çocuklarının elinde cep telefonları. Arkadaşlarına mesaj atıyormuş. Ulan eşşoğlueşek 8saattir aynı sınıftaydın ne mesajı diyesim geliyor,diyorum ama seninde cep telefonun var kapağıyla karşılaşıyorum. Dilleri uzamış ufaklıkların. Hadi veletleri geçelim ama en kanser olduğum,elimde 7.65′linin olmasını arzu ettiğim anlar yasaklı mekanda telefon kullanan beyinsizlerdir. Yahu kardeşim dünyayı mı yönetiyorsun iki dakika ağzın kulaklarına varmasa ya sevgilinden gelen mesajla ölür müsün? Bu özellikle otobüsle yolculuk edenlerde görünen bir olgu. Muavin der ki fren ve klima sistemlerimize zarar veriyor,kapatınız cep telefonlarınız. Yok yanımdaki beyinsiz illa ki mesaj atacak sevgilisine. İyi hoş güzelde kardeşim 50kişi senin penisinin zevki yüzünden mi ölecek? Kendime not: Bana kesin 7.65 gerekli. Bu beyinsizin kafasına sıkayım.

Bir de Vladimir yazısının son zamanlarında şundan bahsetmiş: Başkasının telesekreterini dinlemekten. Aman uzak durun. Ne telesekreter,ne mesajları ne de mailleri. Aman uzak durun. Eğer cidden yüreğiniz temiz bir insansanız ve bir şeylerden kıllanıyorsanız,içinizdeki ses dinle diyorsa bilin ki sonu koca bir bok. Ya görün ama bunu da bilin ya da sessiz kalın çekin gidin. Sevdiğiniz olsa bile uzak durun. Çünkü kırılan sadece siz olacaksınız.






Kalem arkası: Teknoloji mi? Ben internetle bilgisayarı alayım gerisi sizin olsun…

Biz komik milletiz. Hiç bir millette olmayacak bir özellik bu. Özellikle trafikte. Hiç bir millet trafik ışığını sarı görünce kornaya basmaz. Ya da basacağını sanmıyorum. Ya da alışveriş merkezlerindeki sarı çizgileri ortalayarak iki arabalık yeri işgal ederek park etmez. (Bildiğim kadarıyla başka ülkelerde ceza verilirmiş bu duruma.) Ya da trafik ışığını az biraz geçip yandı mı diye kafayı leylek gibi uzatmaz.

Bugün haberlerde bir ambulansın trafikten men edildiğini söylediler. Ulan dedim yanlış mı anladım. Zira televizyonla aram yoktur. Hatta şu sıralar bile haberleri tek kulakla dinliyorum. Hemen girdim internete,hızlı sınırsız bağlantımla (azıcık havam olsun be ), evet doğru duymuşum. Yasaklanma nedeni şoförün ziyaretlere gitmesiymiş. Özel araç gibi kullanıyormuş. Bundan dolayı şoföre,firmaya para cezası kesilmiş ama araç trafikten men edilmiş. (Lambalar yanık,siren de kullanıyormuş. Detaylar için haber sitelerine bakabilirsiniz.) Ancak anlamadığım tek bir nokta var. Bu daha öncede olmuştu. Sefacılar rakı almaya gidiyorlardı ambulansla. Anlamadığım nokta ise neden aracı trafikten men ediyorsun. Hele de ambulans gibi hayatı önemli olan bir aracı? Bu nasıl bir mantık anlamış değilim. Başka bir sürücü vardır mutlaka. Al aracı şirkete iade et ama sanki men etmiş gibi ceza kes. Bunu anlarım. Ama ola ki acil bir şeyler oldu ambulans nerede parkta. Olacak iş mi?

Artı bu durumda aracın günahı ne? Ambül abiye diyebilir miydi usta bu yanlış böyle olmaz. Bak yakalanırsan alırlar anahtarı diye. Yapamazdı tabi ki. Artı ambulansa ihtiyaç duyan o kadar yer varken ülkemizde,ve bu araçlar pahalı olduklarından sürekli de alınamıyor. Sen olanı trafikten men ediyorsun. Bunu anlamış değilim. Zaten anlamadığım yazıma da yansıdı. Zira bende yukarıda yazdıklarımdan çok bir şey anlamadım.

Dedim ya bizim millet komiktir. Ama ne güzel bir milletiz. Eğlenceli… Üstüne üstelik Türk’üz…