Gidelim Yârim…

new_2

Kaçalım gidelim bu şehirden,
Ve de bu ülkeden…
Belki Rusya’da bir şehirden alırız soluğu,
Ya da Küba sahillerinde purolarımızdan bir nefes…


Belki bir gün batımına varırız deniz kenarına,
Ya da bir kışa girişin sonbaharında,
Karadeniz’in yemyeşil yaylalarında…


Arabayla mı olur bilmem,
Ya da tren vagonlarıyla mı,
Yolun bittiği yerde;
Bazen at’lan,bazen yayan…


Kimseye haber vermeden gidelim,
Yol sormadan yolumuzu kendimiz çizerekten,
Bazen bir köy kahvesinde çay içerek,
Bazense destur alıp girdiğimiz bir evde,
Sabah kahvaltısıyla…


Yeter ki gidelim yârim,
Buralar dar geliyor bu sıralar bana,
Karanlık,kederli,çokça da efkârlı,
Gidelim,mutlu olalım…


Belki yeşil çayırlar vardır oralarda,
Serilip yatalım üzerlerine,
Gün batımını izlerken gözlerimiz,
Bir de meltem eserse hani hafiften,
Üşürsek ısıtalım birbirimizi…


Gidelim yârim buralardan,
Bu şehirden ve bu ülkeden…
Gidelim uzak diyarlara,
Yolunu sadece yolcularının bildiği o yerlere…
Gidelim,mutluluğa doğru…

Share

Leave a Reply

Arşivler
Haberler