Kaptanın Günlüğü-1
Ekim 15th, 2006 | 
Author: .0.jpg)
mutluluk haplarının verdigi sanal mutlulugun da bir sonu oldugunu ogrendigimde kırdım aynadaki aglayan yuzumu…
hikaye baslamıstı…”umut”gemisinin limandan ayrılmasıyla…duslerin ruzgarı dolduruyordu geminin yelkenlerini…ve hayat denilen suprizleri bol…boranları bol denizine acılırken…”kuzeye”dedi kaptan…en bereketli “mutluluk”ların oldugu yere dogru cevirdi rotasını geminin…ama nereden bilirdi ki oradaki sivri kayaları ve azgın boranı…oglen vaktiydi…hafiften kabardı deniz…ileride gokyuzundeki bulutlar…kara kara tren katarı gibiydiler…bir endise dustu kaptanın yuregine…umarım bozmaz dedi…saatler ilerledi…deniz kabardı kabardı ve kabardı…geriye baktı…tam ortasında kalmıstı…huzun boranının…azgın dalgalar carptıkca carptı…”Umut” gemisinin tam gobegine…yelkenler birer birer yırtılmaya basladı…sert ruzgaralara dayanamadılar bir saat bile…sabaha kadar dovdu azgın dalgalar gemiyi…batmadı “Umut”gemisi…direndi…inadına direndi…cıkar gunes dedi…dalgalar vurdu o direndi…dalgalar vurdu o direndi…yelkenleri yırtıktı…su alsa da…batmadı…sabaha kadar dayandı…sabah oldugunda boran bitmisti…geriye yorgun tayfalar…ve yırtık yelkenler kalmıstı…kaptan tayfalarına seslendi…”Acın yelkenleri,cıktıgımız limana donuyoruz…”donmesi de gerekirdi…cunku bir gece daha dayanamazdı “Umut”gemisi…ve yırtık yelkenleri acıldı…yeniden…bu sefer..huzun ruzgarları esti…yoneldiler guneye…
en iyisi mi bu hapları yutmamak…
Posted in 
Tags: .jpg){kind=link}
yelkenleri çeken iplerin iki ucudur aslında; “kuzey” ve “güney”.
ne yaparsan yap baglıdırlar birbirlerine.
ipe “umut” assan da kopmaz ip, ve ne yaparsan yap; bir gün “güney” i tutarsın elinde tekrardan..
ne yaparsan yap dönersin “güney” e.
umut gemisine gelince:
onarmak gerekir, yırtık yelkenleri.. sebep mi?
bir gün kuzeye başka seferler düzenlenir umudu vardır çünkü hep yüreklerde..
(haplara ne oldu bilmiyorum ama yutmadığını umut ediyorum
)