Nightologist.Net © Since 2006

Yaredir sinede eski sevgili
Eski sevgili eski günler
Hayata baksana takmıyor kimseyi
Hiçbir şey diriltmez artık geçmişi
Yaredir yine de…

Hiç bir zaman sevemedim maskeli baloları. Çok gez gittim katıldım. Maskeli balonun maskeli bir yüzü oldum. Ama sevemedim. İnsanların zaten yüzünde hep bir maske vardı, ne gerek var diye düşündüm maskeli baloya. Maskeler takmaya. Kimisi çiçek kılığına girdi, içi bok çukuruyken. Kimisi süper kahraman kılığındaydı,kendisini bile kurtaramayan. Kimisi kraliyet ailesinin asil soylusu oldu, asaletten uzak olsa da maskenin arkasındaki yüz. Belki de herkes olmak istedikleri bir kılığa girdi. Belki zaaflarının maskeleriydi. Bir kaç saatliğine de olsa maskeyle olmak istedikleri insanlar oldular. Maskeler çıktı sonrasında….

Yaktım gemilerimi
Dönüş yok artık geri
Tak etti canıma bu maskeli balo
Bu maskeli balo
Ve onun sahte yüzleri

Dedim ya sevemedim maskeli baloları. Hayatın kendisi bir maskeli baloydu,ne gerek vardı. Zaten yalanlarla dönüyordu bu dünya. Hayat maskeli değil miydi? Maskeli balo yalan değil miydi? Yalandan süper kahramanlar,yalandan krallar ve kraliçeler, yalandan asilzadeler, yalandan çiçekler… İçten içe pazarlıklar, kıskançlıklar gerçek olanlardı. Çoğu sevda da yalandı. Yalandan sevdalardı. Yalan gülümsemeler, yalan sevmeler… Maskeli balonun maskeli sevdaları… Maskeler eskidikçe düşüyor, düştükçe anlıyorsun geçmişinin ne kadar gerçek olduğu. Bazen bu hayatın içinde yaşarken, farkedemiyorsun nasıl bir baloda olduğunu. Zaman geçiyor, her şeyin ilacı olan zaman, maskeler düşüyor birer birer. Bazen durup düşünmek gerekiyor. Neydi geçmiş? Ne kadar gerçekti? Bir müzik yankılanıyor kulaklarında… Bazen üzülüyorsun, bazen gülümsüyorsun. Bazen umursamıyorsun…

Yaredir sinede eski sevgili
Ne yapsan kolay unutulmaz
Ağlama geçmişe yaşadık bitti
Anılar bizi yalnız bırakmaz
Yalnızız yine de…

Kalem arkası: Yazsan olmuyor, yazmasan olmuyor….