Nightologist.Net © Since 2006

Bundan 30yıl öncesinde başlayan bir hikaye. Yaş itibari ile hikayenin başlangıcına yetişememişim. Hikayenin başlangıcını ise hem iki taraftan hem de tarafsızlardan dinlediğim için yaşamış kadar oldum… Dedim ya bundan 30yıl öncesinde başlayan bir hikaye,halen sürmekte. Hani son noktası koyulmamış bir hikaye. Yani yazılmaya devam ediyor. Bense o hikayenin o zamandan bu zamana gelen kısmını anlatacağım…

Bundan 30yıl evvel bir genç kız ve bir genç oğlan tanışmışlar. Kızın yaşı 20li yaşlarda,oğlan ise bir kaç yaş büyük kızdan. Aşk ile başlamış her sevda hikayesi gibi. Uzunca bir süre birlikte olmuşlar. Derler ya aşkın ömrü 3 ile 6aydır diye. Aşk ömrünü tamamlamış,yerine daha kalıcı olan sevgiyi bırakmış. Yani bilindik aşk hikayesi. Ama tabi her genç gibi onlarda bilememişler aşk bitti sevgi bitti sanmışlar. Ama bir türlü ayrılmaya karar verememişler. Oğlan başka kızlarla birlikte olmuş, kız ise yakalamış oğlanı. İşte son nokta o zaman konmuş. Ya da en azından onlar öyle sanmış. Bilmedikleri şey ise sevginin gücü karşısında ne zamanın ne de nefretin duramayacağıymış. Yıllarca konuşmamışlar. Görüşmemişler. Dünyanın kızı da erkeği de bitmez diyerek kendi yollarına düşmüşler. Ancak sevgi kaderle ortaklık yapar her zaman. Kader yollarını kesiştirmeye başlamış. O zamandan bu zamana kadarda kader sürekli yollarını kesiştirmiş. Oğlan trafik kazası geçirmiş,yanına ilk varan yıllarca konuşmadığı kız olmuş. Hikaye kaldığı yerden devam etmemiş. Sapa yola sapmış. Çevrelerindekiler de bu durumu görmüşler. Aslında çevrelerindekiler ikisinin durumunu onlardan daha iyi biliyorlarmış. Ne kadar söyleselerde inandıramamışlar. Aşkın bittiği yerde sevgi başlar denmiş,inanmamışlar. Ben ondan nefret ediyorum,beni aldattı demiş kız. Oğlansa o da beni aldattı demiş. Doğrudur aslında aldatmışlar birbirlerini. Ama gönül ferman dinlemez, sevgi ise nefreti zamanla yıkar. Geriye daima sevgi kalır. Ama henüz farketmemişler bunu.

Aşkın ömrü 3 ile 6aydır. Geriye bıraktığı aşktan daha kuvvetli olan sevgidir. Sevmek,bir insanı sevmek. İnsan gibi sevebilmek. Hiç bir şeyin yıkamayacağı bir güçtür. Zayıf görünür. Sanki nefretle ezildiği sanılır ama o sakin bir nehir gibi daima akar. Aktıkça yatağını derinleştirir. Ve nefreti aşk doğurur. Ama sevgi bir kere ortaya çıktığında negatifi yoktur. O daima sevgi olarak kalır. Şimdi bu iki eski sevgili,bugünlerde görüşüyorlar. Yüzyüze geldiklerinde ise; kız evet onu umursuyorum ama sevmiyorum diyor. Oğlan ise değer veriyorum ama bir daha asla diyor. Ama ayrı kaldıklarında ikiside inkar edemiyorlar birbirlerini sevdiklerini. Hatta aynı masada oturanlar bakışlarından anlıyorlar birbirlerini ne kadar sevdiklerini. Gözlerinin içleri gülüyor,gözlerini gözlerinden alamıyorlar. Kaçamak bakışlar,utangaç bakışlar. Ve sevdalı bakışlar…

Kader sevgi ile ortaklığını çok zaman önce kurdu. Ve kader sürekli yollarını kesiştiriyor. Ama henüz birleştirmedi yollarını. Bende merakla bekliyorum bu hikayede kaderin yolları birleştireceği günü. Aşk görevini bitirdi yerini sevgiye bıraktı. Sevgi bir kere akmaya başladı. Sakin ve sessizce. O her engeli mutlaka aşar. Ve kader ise o nehir kıyısına varacak yolu zamanı geldiğinde birleştirir.

Aşk mı sevgi mi diye soran olur bu yazıyı okurken. Aşk biter mi diyen de olur. Biter. Çünkü aşk bir yanardağın püskürmesidir. O lavlar, o hengame, o küller, o ateş. Püskürme bittikten sonra geride bıraktığı izdir sevgi. Donmuş lav akıntılarıdır sevgi. İzi bir kere bırakmıştır. Sonsuza kadar…






Kalem arkası: Az biraz zaman gerekir sevginin kendini göstermesi için. Az biraz zaman gerekir kaderin yolları kesiştirmesi için. Tüm bu olaylar başladığında ise hiç bir şey engel olamaz. Ne sevgiye, ne de kadere… Sen bu hayatta sadece oyuncusun…

2 Responses to “Sana Bir Hikaye Anlatayayım…”