Sevemedim Vedaları… yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Nightologist

Nightologist — Fri, 02 Nov 2007 05:12:00 +0000

Her ayrılık bir ölümdü. Ben çocukken de şimdi de…

Yazar: fersiz

fersiz — Fri, 02 Nov 2007 01:09:00 +0000

vedaları birleştiririz…her veda ayrılık hanesine bir artı puan…bakmışız “yaşanmamış”.Benim vedalarım da hep böyle olmuştur.

Yazar: Nightologist

Nightologist — Tue, 30 Oct 2007 18:05:00 +0000

Demeden geçemeyeceğim. Demişsin ki insan isteyince aşık olabilir. Sen buna inanıyor musun? O sadece bir yalan. Aşk seni en amansız en kaçamayacağın noktada buluyor. Ve sımsıkı sarılıyorsun ona. Mutlu da ediyor…Ta ki bitine kadar…Ki bazı aşklar bazılarında biter. Ama bazılarında mezarın altından bile seslenebilir…Biri gerçektir.Biri sahtedir.Bendeki piyango gerçek olandı.
İşin özü. Göreceli kavramdır aşk. Sen isteyerek yaşayabilirsin. Bense olurunda yaşarım. Sen istediğin an bozarsın,ben istesemde bozamam. Ama elime yüzüme bulaştırırım.Orası ayrı mevzu.Ve inan benim kıvırcık saçlı ilkokul tebeşirli arkadaşım. Ölürsem gelirsin mezarıma sorarsın tüm anlattıklarımı. Dinlersin söyleyeceklerimi. Olurda farklı dersem yurdum cehennem ola…

Yazar: Azime

Azime — Tue, 30 Oct 2007 16:51:00 +0000

Hadii leeeennn…
Yerim senin o aşkını.
Neymiş bu?
O kadar felsefe edebiyat döktürdük, aynı kafa aynı … -ya böyle bir deyim vardı aklıma gelmedi şimdi, idare et-
Sana artık laf yok.
Ne bu yaaa

Yazar: Nightologist

Nightologist — Tue, 30 Oct 2007 16:41:00 +0000

Olmaz uşağum olmaz. Bu acının tarifi olmaz. Dillerim lâl olmuş konuşmaz. Anlatılamaz…

Yazar: Azime

Azime — Tue, 30 Oct 2007 16:37:00 +0000

Sen bilmece gibi yazıyorsun:)
akıl ve aşk yürümedi…
açlık farklı bu hikâyede…
anlamadum uşağum??

Yazar: Nightologist

Nightologist — Tue, 30 Oct 2007 16:31:00 +0000

Akıl ve aşk yürümedi…
Açlık farklı bu hikayede…
Tanım pek uymadı duruma…

Yazar: Azime

Azime — Tue, 30 Oct 2007 16:22:00 +0000

Ağbim der ki: "Âşık olmak insanı değerli kılar, başkasının sana âşık olması değil."
Şuna inanıyorum, insan sadece istiyorsa âşık olabilir. Belki çokları karşı çıkacak ve insanın elinde değil ki, cevabını verecek. Ama ben, aşık olup olmamanın insanın kendi elinde olduğuna kesinlikle inanıyorum. Her insanın zayıf bir anı, zayıf bir yanı vardır ve ortam elverişli ise, ruhun sen daha farkında olmadan belki kimi ihtiyaçlar nedeniyle aç bir halde bekliyorsa, manevi açlık çekiyorsan, karşına çıkan ilk en uygun kişiye âşık oluyorsun. Eğer ondan da bir karşılık -onun da sana âşık olması gerekmiyor, bir bakış, bir buluşma vesair- alırsan artık elinde olmayacak bir şekilde içinde büyütüyorsun o kişiyi. "Öyle kuvvetli bir yıldızdır ki o kendisi bilmez aslında mucizelerini."
Öyle kuvvetli bir yıldız olarak görürsün ki onu, tüm mucizelerin kaynağı gibi görünür artık gözüne.
Ruhundaki yaralar senin yaşayacağın aşkı belirler.
Yaran ne kadar çoksa, o denli derin yaşarsın.
Esas olan ise şudur: aşkın gerçek değeri yalnızca akıl ile görülür.
Kim ne derse desin. Akılsız bir aşk, etrafındaki yiyecekleri görmeyen aç bir köre benzer.
Mantık demiyorum ama.
Akıl ve aşk.
Bunu başarabilense pek azdır.
Çünkü sanırım hep aşk varsa, akıl olmadığına inandırıldık.