Sözün Bittiği Noktalar…
Ağustos 24th, 2009 | 
Author: Ben ölünce başlayacak herşey
…ben ölünce…
Aklınızda şiirlerim,
ve binlerce düşünce
Arayacaksınız beni satır satır, dize dize
Duygularım yol gösterecek size
Sevmeye başlayacaksınız beni,
…ben ölünce…
Diyor şair… Şu sıralar beni anlatan,beni benden alan bir kaç satır. Hiç tanımadığım bir insanın bir gece kaleminden dökülen satırlarda kendimi bulmak. Başıma gelmemişti şimdiye kadar.
Nedenlerin içinde boğuluyorum. Çözümsüzlükler katlediyor ruhumu. Kaybettiklerim ruhumun leşini kemiriyor. Ağır ağır tükenmekteyim. Kimse duymuyor,kimse bilmiyor. Duysa da ya anlamıyor ya da yapacak bir şeyi olmadığından susuyor. Bir umut ışığının,en azından mum alevi kıvamında titrek ve üşüyen bir ışığa bile ihtiyacım varken o ışık yanmıyor…
Bu şiiri yazın bir kenara. Unutmayın bu şiirdeki sözleri…
Kalem arkası: Sözün bittiği yerde nokta konur. Henüz o noktayı koymuyorum. Ama şimdilik… Zamanı gelince,herşeyin bir zamanı var…
Posted in 
Tags:
şairlerin,yazarların kaderi bu olsa gerek…genelde çoğu ölünce kıymeti anlaşılanlardan….her insan çelişkileri,hüzünleri,nefretleri,acıları,mutluluklarıyla bir eser gibi…kimi senin gibi eserini sunar kimi bir satır bile yazamadan arkada kalanların onu çözebileceği bir kelimesi bile olmadan meçhul olarak kalır…bilinmek mi bilinmemekmi iyi?bu kişiye göre değişir ama herhangi bi cümlede,bir kelimede dahi,aynı acıları yaşadığımızı,yada aynı şeyleri hissettiğimizi,ya da aynı mutluluğu yaşadığımızı görmek,bana insanlar hakkında çok şey düşündürüyor…birileri birilerine tercüman oluyor…demekki yaşanan bazı şeyler birçok kişide aynı etkiyi yapabiliyor,aynı şeyleri düşündürebiliyor….bu güzel…
‘acılarımız,yaralarımız farklı olabilir ama gözyaşlarımızın tadı aynı….’