Susuyorum…

Mayıs 8th, 2007 |

Kimseye kendimi kanıtlama çabasına girmedim…giremedim de…yapamadım…insanlar istedigi gibi tanıdılar beni…umrumda da olmadı…yanlıs tanıdılar dogru tanıdılar…bana ne dedim…sevinmedim…uzulmedim…benim hüznüm farklıydı…benim uzuntum farklıydı…hamurumdaki hüzündü…istesemde atamadım hic bir zaman…hep kaldı…gulerken…aglamayı ogrendim…ama degismedi hic bir sey…garip…artık bunu da takmıyorum…

bazı seyler iyiye giderken gulumsedim…iste bu sefer oldu dedim…iste bu sefer kurtuldum…

yanıldım…hemde cok yanıldım…

büyüdüm…eksiklerimi farkettim…benden bir parça bırakarak büyümeyi öğrendim…yıprandım…ama yılmadım…her eksilisimde arttım…arttıkca büyüdüm…büyüdükce olgunlastım…kaybım cok oldu…kazancımıysa bilmiyorum…bilemiyorum…dusunmuyorum…artık dusunmekte istemiyorum…

bir engel cıktı…gulen suratımı astıran…bazen olmadı…bazen benden kaynaklıydı…bazen ondan…bazense…kel alaka…oldu bir seyler…adımın onune hüzünbazı ekledi…bir seyler…

düsünmüyorum…yasamaya gayret ediyorum…devam ediyorum…biraz daha eksilerek…

ama icim acıyor…hemde cok…acımsa…elimden geleni yaptıgıma inandıgımdan…elimden gelenin bu kadar olmasına….gucumun yetmemesine…kendime acıyorum…bu kadar mı acizim…bu kadar mı gucsuzum…

Kalem Arkası:Fotoğraf için Neslihan Kureşir’e teşekkürü bir borç bilirim…Teşekkürler Neslihan Kureşir…