A)Sonuçlardan sonraki ilk 1-2saat içindeki tepkiler:
1.Şerefsiz bilmem kimler bize puan vermediler…
2.Yazıklar olsun…
3.Hakkımız yendi…
4.Bak gördün mü biz onlara 10puan verdik onlar bize 2vermişler…Seneye sorarım ben…
5.Ulan en güzel şarkı da bizimkisiydi…
6.Bu Eurovision zaten siyasi bir şey. Öyle müzik falan hikaye. Komşunla iyi geçin al oyları…
7.Ulan Osmanlı sınırları gibi sınırlarımız olacaktı,her sene 1.olurduk…
8.Bize puan vermeyenlere nota gönderelim…

B)İlk bir kaç gün ve sonrasındaki tepkiler:
1.Kardeşim 1.olan ülkenin şarkısı da iyi de yine de biz bu sırayı haketmemiştik…
2.Zaten böyle sanatçıyla katılırsan olacağı budur…
3.Aman Eurovision ne ben dinliyorum o benim gönlümün 1.si…

Millet çıldırıyor yolu yok… Sertap Erener’den önce Eurovision’a bu kadar önem verdiğimizi hatırlamıyorum. Sertap Erener ben ingilizce söyleyeceğim dediğinde neredeyse dilini kesip falakaya yatıracaktık. 1.oldu üstüne üstelik. Falakacılar ayakta alkışladı bu sefer. Ondan sonra da iş çığrından çıktı. Puan vermeyen ülkelere neredeyse savaş ilan edeceğiz… Düşük oy verenlere nota vermek caizdir mantığıyla bakmaya başladık. Kardeşim,bu yarışma. Delirmeyin. Delirip bu kadar ciddiye almayın. 1.olsak kaç yazar olmasak kaç yazar. 1.olunca karnımız mı doyacak? Sana ne? 1.oldunuz hadi bakalım sizi AB’ye alalım mı diyecekler? Yok öyle bir şey. 1.olunca hiç bir şey değişmeyecek. Sonuncu olunca da hiçbir şey değişmeyecek. Yani senin benim hayatımda. Sanatçının hayatında değişir de bundan sana ne?Akşam evine ekmeği o mu getirecek?

Bana kimse kalkıpta işte gururlanıyoruz demesin. Götü boktan bir yarışmada 1.olman inan kimsenin bilmem neresinde değil. Biz var ya Eurovision’da 1.olduk desen,karşındaki adam bana ne der. Helal olsun nasıl oldunuz anlat demez… Gurur istiyorsan bunu siyaset sahnesinde yapacaksın. Haksızlıkmış vs. deme bir yarışma için bana. Yıllardır AB hakkını yiyor,onlara bu kadar sesin çıkmıyor. Çıkartsana…

Yarın görürüz gazetelerde sür manşetten Hadise bilmem kaçıncı diye. Sür manşet çok önemli olayların yeridir. Hayatınız ne kadar önemli anlayın işte. Ekmeğe gelen zam sür manşete düşmez. Neden çünkü sen her akşam yemekte Hadise’ni banarsın çorbana… Ya da ismi kimse işte. Eurovision 2009′dan yola çıkarak konuştuğumdan örnek veriyorum Hadise’yi…

Bizim millet çıldırdı. Artık önemsiz konulara öyle fazla önem veriyorlar ki aklım almıyor. Önemli konuları ise sallamıyorlar. Dünyada ekonomik kriz mi varmış,kuraklık kapıda mıymış,ülke batıyor muymuş bunlar önemsiz kısmına giriyor. Bu yarışma bitti. Hadi kendinizi 1ay oyalayın. Sizi bir ay oyalasın gazeteler,dergiler,tvlar… 1 ay sonra bakın siz oyalanırken hayat 1ay önceki gibi mi? Biraz olsun gözünüzü açın. Magazini hayatınız yapmayın. Hayatınızı dizi,dizileri hayatınız olarak görmekten vazgeçin… Hakkınızı her zaman arayın sorun. Ama önce önemlilerden başlayın. Önemli noktalarda hakkınızı alırsanız kimse o önemsiz noktalarda hakkınızı yemeye cesaret edemez… Akarsuyun başında işeyen olun ama denize döküldüğü yerde yüzünü yıkayan olmayın… Önemli olan suyun denize döküldüğü yeri tutmak değil,kaynağını tutabilmektir…

Anlayanlara saygılarımla… Kalemini bu tip konularda kırmaktan çekinmeyen dostlarıma hediye ediyorum. Bir kalemde onlar kırsın… Hadi bakalım Fersiz hanım,Vladimir ve Emrah beyler… Kalemlerinizi bir de böyle kırın…

Yeni yıl için fazla dilekte bulunmadım ama son bir kaç gündür inanılmaz olaylar yaşamaktayım. 2009′un gelişi 2008′den bellidir dedim bir kere. Güzel gitti 2008,temiz geldi 2009. Anlamadığım şeyler olmasına rağmen kontrolü elime almış olmanın bir mutluluğunda girdim 2009′a. Umarım sizinde öyledir…

Bir kere hiç beklemediğim olaylar gerçekleşti. Aslında tahminlerim milyonda bir ihtimal dese de yine de beklememek daha iyiydi. Bu yüzden beklemediğim olaylar gerçekleşti. Sevindirici oldu çoğu. Bir kısmı ise beni karar aşamasına getirdi. Önüme de iki yol. Yuh dediğin anlardan birini yaşadığını düşün,aşağı tükürsen sakal,yukarı tükürsen bıyık. Olmadı ama. Oldu oldu. Hemde çok güzel oldu… Çözüm yolu aşağıda…

Bir şeyi çok iyi öğrendim. Kaderinde varsa,yüreğin temizse sana döner dolaşır gelir. Bazen başka bir yol ile sana döner ama sen yeter ki bunu görebil. Göremiyorsan o senin sorunun. Bazen bu geri dönüş o kadar garip olur ki,hayatından sildiğin bir insanla geri dönüş olabilir. Tabi sen görürsen. Görmezsen öteler devam edersin. Her zaman dediğim gibi kimden ne geleceği belli olmaz. Bazen en yakın dostundan kazık yersin. Bazen de kavga dövüş görüşmeyi kestiğin bir insandan bir el uzanır. Sen diyorum ya,yeter ki gör. Görmenin tek yolu kalbini temiz tutmandır. Şu bir saat önce geride bıraktığımız yol bana bunu öğretti. Sabrı öğretti. Kalbimi temiz tutmayı öğretti. Bu yüzden artık pek o kadar bunalıma giremiyorum. Kişisel gelişim uzmanlarına benziyorum,akıl veriyorum,dinlense de dinlenmese de… Zaten beni ne kadar ilgilendirir dinlenmemek. Ben sonunda şu cümleyi söyleyeceğimi biliyorum: “Ben demiştim.”

Yukarıdaki paragrafta aslında o iki yoldan hangisini seçeceğinizi söyledim. Tabi anladıysanız. Yani bir üçüncü yol. Sabır,yüreği temiz tutmak… Kader ise seni mutlaka ödüllendirir. Gülümsemeyi unutma bu sıkıntılı anlarında.

Kendi açımdan iyi bitti iyi başladı. Sizin için de öyle olmuştur umarım. Umarım bu güzelliği paylaşabilir ve benle beraber mutlu olurum yanımdakilerle… Herkesin seçimi kendine değil mi? Sonra ben demiştim demeyeyim de…






Special thanks for photo;
Photographer: Mehmet TURGUT a.k.a memeturgut
Photo name: Happy new year

Beni bilen bilir. Pek yeni yıl geliyor diye heyecanlanamam. Hatta her yılbaşı bir yılı daha kazasız,belasız atlattık çok şükür diye geçen yılı kutlarım. Ama adettendir. Herkesin yeni yılını kutlarım. Kutup ayısının sizden uzak durması temennilerimle yeni yılın sağlıklı,huzurlu ve mutlu geçmesini dilerim…