Nightologist.Net © Since 2006

Posts Tagged ‘Cehennem’

Garip bir yaşamdı benimkisi. Yani nefes aldığım zamanlardan bahsediyorum. Hayatın kendisi garipti zaten. Bir koşuşturmaca içindeydim. Sürekli mutlu etmeye uğraşıyordum insanları. Sevgilimi,ailemi,arkadaşlarımı. Ama hiç birisi sormazdı,sanırım sürekli güldüğüm için “Nasılsın? Bir derdin var mı?” diye. O kadar alışmıştım ki sormamalarına sorduklarında ne yanıt verebileceğimi bilmiyor,geçiştiriyordum. Aslında iyi değildim ama iyi gösteriyordum kendimi. Yani bilmiyorum neden böyle yapıyordum. Halen daha bilmiyorum.

O kadar garipti ki,herkes bir şeyler isterdi benden. Kimisi sabırlı olmamı,kimisi gelmemi,kimisi gitmemi. Kimse sen ne istiyorsun diye sormadı. Herkesin isteği farklı farklıydı. Her yere yetişmekte tabi imkansıza dönüştü bir süre sonra. Burada yatışımı,size göre uyumamın sebebine geliyorum. Benimse beklediğim biraz kadrimin kıymetimin bilinmesiydi. En çok değer verdiklerimden biraz anlayıştı. Biraz değerdi. Ama insanoğlu işte bencil. İmkansızlıkları baskılara dönüştürdüler. Sonra bir gece,yalnız evimde otururken bunun böyle gitmeyeceğini farkettim. Dışarıyı değiştirmeye çalışmam boşunaydı. Kimsenin değişesi yoktu. Bense huzuru bulduğum insanlardan böyle tepkiler görmeye alışkın birisi de değildim. Sonra işte o gece farkına vardım. Değişimin kendisi değişmezdi. Dışarıyı değiştiremiyorsan kendini değiştirmeliydin. Yani bu yol bir şekilde bozulmalıydı. Bu gidişat durmak zorundaydı. Sonra işte bu düşüncelerle yapacağımı yaptım…

3gün sonra geldi birileri evime. Uyuduğumu sandılar,nabzıma baktıklarında o çok kırdıkları kalbin,o çok baskı kurdukları kalbin atmadığını farkettiler. Ağladılar vs. Tipik hikaye bu kısım. Nedenini sorguladılar. “Ne derdi vardı acaba?” dediler. Kimisi kendisine yükledi suçu. Doğruyu buldu. Kimisi başkasına attı,kendini akladı. Ama işin ilginci onlar ağladı ben güldüm. Keyiften gülmedim. Kaybedince anladılar belki değerimi. Buna güldüm işte.

Şimdiyi sorarsanız. Şimdi rahatım biliyor musunuz? Gideceğim yer aşikar,cehennemdir. Yolum net ve kesin. Ama üstümdeki tek baskı toprağın baskısı. Zaten bedenim çürümekte. Onu da çok hissedemiyorum. Farklı olmasını istediğim yani sizin tarafta olmasını istediğim anlarım oluyor burada. Ama dışarıdakiler hiç değişmediler. Belki biraz değişselerdi herşey çok farklı olurdu. Neyse. Benden bu kadar. Şimdilik…