Günedoğu

Gezi Rehberi-Tren İşkencesi

Ocak 30th, 2009 |

Tren yolculuklarını sevdiğimi daha önce de söylemiştim. Ama bu seferkinden biraz nefret ettim. Diyarbakır’a giden o güzide Güney Express’ini gördüğümde ufak bir şokla başlamış oldu seyahat. Zaten bilet alırken gişe memuresi güzel bayanın “Beyefendi bu kompartıman usulü bunda pulman yok bir de yataklı bölümler var” dediğinde kıllanmıştım. Neyse dedik yol 25saat bari yataklı vagondan alalım dedik, yatarız kalkarız. 25saatlik yol olduğunu duyan aile eşrafının yolluk hazırlayalım ifadelerine yahu bir yemekli vagon var aklınız durur, gerek yok demem ikinci hatam oldu. Meğerse bu Express’in yolcusu pek bir az olduğundan yemekli vagonu da yokmuş. Allahtan erkenden gitmişiz de kompartıman görevlisine soruduğum ilk soru “Yemekli vagon nerede” sorusuna istinaden “Bunda yemekli vagon yok buradan alın siz bir şeyler ben de ekmek almaya gidiyorum” demesiyle ikinci artçı şokumu yaşamış oldum. Ve erken gitmenin avantajıyla karnımızı en azından Kayseri durağına kadar doyuracak sözde kaşarlı-salamlı sandviçlerden bir torba dolusu alarak odamıza çekildik. Oda demeye de bin şahit gerekli. Eski tren vagonlarını bilenler varsa bilirler ne demek istediğimi. Yani yeni, genelde en doğu olarak Kayseri veya batıya giden trenlerdeki vagonlardan değil. Onları bununla karşılaştırdığımda onlar Ferrari bu 83model vosvos. Bir koltuk var akıllara zarar. Oturtmamaya yemin etmiş gibi adamı ileri ileri itekliyor. Yanımdaki arkadaş 7defa düşme tehlikesi atlattı. Yatak kısmı ise daha da felaket… Ben uyanıklık edip ranzaya geçtim yatak daha düz diye ama belimden iple kendimi tepeye bağladım. Alt kısmın yatağı ise aynı koltuğu gibi yeminli… Üstünde yatmak tam bir akrobasi çılgınlığı… Öne doğru eğimli olduğu için yatan kişi olabildiğince duvar kısmına yerleşiyor ki tren yavaşladığında ilk turunu tamamladıktan sonra elini koyarak düşmeyi engelliyor. Ama bir şeyi söylemeden edemeyeceğim bu kadar külüstür bir vagon olmasına rağmen içeride bir ısıtıcı var ki akıllara zarar. Çalıştırıyorsunuz ilk 15dakika sesi çıkmıyor. Ondan sonra bir çalışıyor ki üstünde unuttuğumuz 8bardak ve 3poşeti 10dk içinde eritmiş. Şu an dışarıda hava 5derece,haliyle sigara içtiğim için cam açık rahat rahat gidiyoruz. Üstüne şu an terliyoruz. Camdan sarkıp diğer odalara baktığımda açık olan camlardan fırın ateşi gibi buhar yükseliyor.

Bir diğer nokta ise arkadaşımın dediği gibi “Ben treni giden bir şey sanırdım” Yahu tamam durulur durulmaz demiyoruz da bu kadar da durulmaz ki. Vallahi belediye otobüsü daha az durur. Dur kalk dur kalk kardeşim bir ayarı yok mu artık gidelim. Durmadığımız durak kalmadı. İnternet sitesine bakılırsa ana gar haricinde durmuyormuş Express’ler. Yalan. Külliyen yalan. Bir yerde durdu yemin ederim bina yok çevrede.

Tüm eksilerine rağmen tren yolculuğu eğlenceli ve zevkli… Kim ne derse desin. Malatya’ya doğru yol almaktayız ben bu yazıyı yazdığım vakitlerde. Bir yanda viskim, bir yanda sigaralarım, bir yanda müzik, film bir yanda Kayseri’den aldığımız gıda mamulleriyle önümüzde yaklaşık bir 13.5saat yolumuz kaldı. Vagonda kondüktör, bir aile ve bir tek biz varız. Bir de kahvemiz olsaydı fena olmazdı diyoruz ama buna da şükür. Kahve olayını da kondüktörle ilk 5dk içinde kurduğum samimiyetle sıcak su olayını çözerek kendimiz hazırlamak suretiyle de çözdük. Arkadaşın deyimiyle “Ulan iki dakika içinde kanka oldun adamla” şeklinde bir çözüm yolundan bahsediyorum. Rehberin ikinci kısmında gelen olarak bahsedeceğim bir durum…

Son istasyon Diyarbakır’dan bu yazıyı göndermeye çalışacağım. Sonrasında ise Şanlıurfa’da bir Balıklı göl gezisi, sonrasında Gaziantep… Orada biraz dinlenip Kahramanmaraş, Kayseri diyerek inceden Ankara yolunu bulacağız. İşin güzel yanı dönüş yolunda arabamız olacak. Elveda 1980yapımı vagon…

Kalem arkası: Rehberimizin ilk kısmından çıkaracağımız sonuçlar;
1.    TCDD Doğu illerimize önem vermiyor az yolcu var diye…
2.    Doğuya gidecekseniz mutlaka yemekli vagon olup olmadığını sorun…
3.    Doğuya gidecekseniz yataklı kısımda seyahat etmeye tercih edin…
4.    Her ihtimale karşı, yanınızda yiyecek bir şeyler mutlaka bulundurun…
5.    Kondüktörünüze artistlik yapmayın onlar insan ve siz bir günlük biniyorsunuz bu trene o ise burada görevli…
6.    Ne kadar eleştirsem de bir insanın hayatında yaşayabileceği en ilginç ve zevkli bir yolculuk oluyor…

Kalem arkası silgi: Bu yazıyı evimden gönderiyorum,geri döndüm,tüm yukarıdaki yazılanlardan biraz farklı bir gezi oldu…