Bir bir öldü insanlar hayallerimi yanlarına alarak. Yok oldular zamanla. Tarihte tozlu sayfaların arasında yerleştiler teker teker. Mezarlarında hayallerim…

Bir hayalimi sakladım. Herkesten ve herşeyden. Sımsıkı tutundum ona. Canımın canı eyledim. Onu en güzel insana hediye edecektim. Çünkü en değerli hayalimdi benim. Bekledim. Yıllarca bekledim… Beklemekten bıkmaya başladığımda tanıdım en değerli hayalimin tek sahibini. Bir hayal bir insana böyle güzel mi yakışırdı. Hayalim Hayalperest’iyle buluşmuştu sonunda… Güvendim. İnandım. Canımın canını canıma teslim ettim. İyi bak dedim…

Sonra…

Sonrası bilindik hikaye…

Hayalim ölürken neredeydin?

Hayalimle birlikte ben ölürken neredeydin?

Vixi numquam in amore adipiscing elit. Quia non vult esse volui dicere. Sicut diximus in medical schola vitae erat kazanmam qui professionem. Et fecit. Sed hoc esset a magis interesting statuere, semper at aliquando viderat nuptias puellae. Capillos flavus fuerit. Long sufflavus crines umero qui osculatur. Ius longitudo altitudinem worktop accommodata. Ut at coram mundo oblitus oculorum. Quis potest tam pulchrum somnium Terra autem non est realis hominis? Feci. Libens diu Cor. Hoc tam dulce. Sed pretium fuerit. Sed occurrit ei in MMVI. Somnio meo invenit puellam corpus primum occurrit in MMVI…

Sed in vita amoris et casum ut in schola egrediantur vel dimissi cervicem meam vitae meae. Non det speciem sortiatur. Anno MMX, cum rem iterum coepit. Numquam ego illum iam oblitus. Proin quam primum diem vidi essem amando. Reversus sum in medical schola MMXI. Nullam tempus dolor alienigena ibi. Esma est fons vitae in unum. Si vos reperio a Candy pomo ramus rami una gaudeamus adhaerere modum pueri vel operor ego vici thrilled erat. Exspecto multos annos esset prope diem non eget tortor. Lorem ipsum dolor meus. Donec erat mulieris somniorum meorum. Qualem me et interrogabat si caelum nuntiatum loco multus of opus in hoc loco…

Dixi vobis iam fata mihi operis nondum perfecerat. Ut enim ad mulierem, a scapegrace frangitur. Fractus fracta intra cuiusque hominis tam crudeliter impleverunt. Rogavit me primum ad intolerantia hostia. Imo vere volo ut subsisto a. Sed quaero ex te sustinebit? Diamond incidere diamond rationem vos permoveo vestri ventus populus sisteret alius conatur intrare in locum tuum vita? Sed orci. Quia qui non potest stare. Unus autem non alius accipiat eam. Erat autem quae ultimo loco venit ad me possem. Unus ex nobis factus est error emptionis. Can egrediar? N. Non deseram. Sed etiam dat mihi dolorem. Quomodo potest vivere usque ad cor meum clamabo?…

Hac nocte, et fodi eam mihi anulo. Annulum, quem scribam suum annulo par fuerit nominis mei nomine. Num credis quod Ego in superbiam tempor risus. Volo ut portem usque ad mortem. Nullam sed rectam tenens manum alteri ea ita possit vivere? Et statuit. T hunc unum. Ive ‘exertus medication, non bibere. Inquietus. Non venio. Nec possum resistere. Imo scio peccatum. Ita credo in Deum. Vestibulum sed hoc non ascendet super caput servum…

Aliquam cursus adipiscing. Momenti fecit ad valorem datum. Ego dico, ut dignum eros. Quamdiu sum? Donec id est usque ad unum sokuncaya nobis. Pluris dedit ei: “Darling dixi” quantum. Etiam si vitam meam commisit, praesertim cum corde meo. Alium reponere cepit eas. Postremo ego proiecit eam. Sed laeditur, ego, iam non amplius certus est. Minimize causa vitae nibh semper. Lorem ipsum dolere sit vita beata esse non arbitror quod tunc talis vita vivere…

Sic quam operor ego mori? Cras ego audition. Lacus ipsum sit amet enim. II annos non bibendum arcu. Donec medicinam sumere, quod accepi a elit. ‘Ll paucis accipe. Ut vadam ad maiorem whiskey cum potus meus ventus. Lorem ipsum dolor vespere bibere. Scio enim corpus meum XXIV horarum spatium ipsum expirat. Et sicut ipsum quoque non sit. Mauris vulputate quam a diversis utriusque katacağım. Sic vos could descendere casus nihilo superstes. Quis te in domum meam, et si non solvat quod sunt discontinues hospitalis. Quid ego eam? Quisque a felis accumsan velit. Praeter haec ego vitam shitty permittatur. At ego stupore pauca. Lorem ipsum volo te virginem vocant…

O pulchrum oculis profiteering sum. O sola sui cordis mei. Quid enim amas me, non? Tu velim in morte non didicerit? Vellem esse potuerunt paulisper morari, crediderunt in eum dicis? Aut quomodo sciam. Utinam possem illi iterum me sarılsa viveret? Erant oscula labris oscula dico ego volo mortis? Ego saeptus corpore mortis excusso dico? Dixi tibi ne forte? Si diceret, non si vos es amo pulchra. Quia ad te, ne … At non sit amet eros. Im ‘non offendit. Im ‘non irasci. Utrum homo diligat frangitur irascitur Nunc sapien. Deliciae meae locutus sum vobis eram valde ventus, sed solus. Vestibulum ut erat. Bonum est quod grati. Superbus sum Te diligam. Sed bono animo es, quam. Darling, grana mali punici, lucem, mi. Ut a mi Esma’m. Amabo te … Cura mea wingless angelus. Ego libenter extremum spiritum meum. Et cum me nunc ut amet proximum et tu tanto opere özleyemeyecek sevemeyecek misses. Im rumex. Non dixi vale, quoniam non eram. Sed nos non dicimus. Nunc ut nulla mulier …

Kalem arkası: Neden Türkçe yazmadım? 29 yıldır Türkçe konuştum anlatamadım derdimi. Bu sefer farklı bir dil kullanmak istedim. Belki böyle anlaşılırım diye. Önemli şeyler yazmıyor merak etmeyin…

Kime ne seni beklemem. Hayat benim hayatım. Zaten gelip geçici bir durum değil midir hayat dediğimiz olay. Evet çoğuna göre çılgınlık,delilik hatta salaklık. Kimseye demedim zaten ben çok akılıyım diye. Çok nadirdir deli olmadığım zamanlar. Çok mu önemli seni beklerken hayatımı harcamak? Sensiz de yemek yiyebiliyorum. Sensiz de işimi yapıyorum. Tek yapmadığım şey,kaldırıp bakmıyorum kafamı çevremde kim var diye. Bakmıyorum,bakmayacağım da hiç bir zaman.

Yetiyor çünkü hayallerin. Bir zamanlar yanımda olan,uzandığımda dokunabildiğim ve sarılabildiğim o kadına şimdilerde hayallerde sarılabiliyorum. Kah bir dağın tepesinde, kah bir denizin kenarında hayallerimde… Bazen İstanbul’un İstiklal’inde, bazen Ankara’nın Kızılay’ında… Bir zamanlar gezdiğimiz sokaklarda…

Sonuçta ben seni bekliyorum. Başkasını değil;seni bekliyorum. Ufacık şeylerden mutlu olduğunda gözünde gördüğüm ışıltıyı bekliyorum. Yanında mutlu olduğum kişiyi bekliyorum. Bakışlarında aşk olanı bekliyorum. Elini tutarken heyecandan mıdır,havadan mıdır ellerinin içi terleyen kişiyi bekliyorum. Yani kısaca seni,yüreğinle beraber bekliyorum. Bir kahvemi içersin geldiğinde. Malum uzun yoldan geleceksin…

23:14

Garip bir durumdayım. Hem mutluyum hem hüzünlüyüm. Kısacası aslında 0+0 elde var 0 durumundayım. Bilinmezliğe gidiyorum işte. İstemesem de çok istemesemde de gidiyorum. Yangın var bugün bulunduğum şehirde. 3-4 uçak bir o kadarda helikopter. İçim de yanıyor bir yandan. Kısacası çok tuhaf bir haldeyim. Ama gidiyorum işte. Kalamadım,gidemedim zoraki olarak gidiyorum işte. Çok uzaklara.

Garip bir haldeyim. Yarın doğum günüm. Ama bir mum sönük olacak bundan sonra. Bir kutlayanım eksik olacak. Ben ise bekleyeceğim telefonla bilgisayarın başında. Belli mi olur belki kutlar. Belli mi olur bu hayatta. Ümitlerimi bıraktım. Artık hiç ümidim kalmadı. Ama bir yandan da belli mi olur diyor bir yanım. Polyanna yanım. Bu sefer de yanılırsa polyanna tarafımı öldüreceğim kendi ellerimle. Üzgünüm ama böyle olmalı. Madem hayat böyleydi. Yaşamaya hakkı yok.

Garip bir gidiş. Buruk,hüzünlü,umutsuzca. Gidiyorum. Uzunca bir süre de yazamayacağım. Eskilerle idare edin. Tıpkı benim eski anılarla idare ettiğim gibi. Hadi yine iyisiniz. Bu kalem kırılacak yine,ses çıkaracak. Sizi yalnız bırakmayacak birilerinin beni yalnız bıraktığı gibi. Birilerinin beni anılar hapsine tutuklu bıraktığı gibi….

Yürümeye devam etmelisin hayatın boyunca. Hiç yılmadan,yorulmadan. Sürekli ve sürekli. Evet adaletsiz bir sistem bu hayat. Ama bu senin hayatta kalma koşulun. Düşsende,yılsanda hatta düşürülsende,yıldırılsan da… Yeri gelir en kıymet verdiğin insan ya da insanlardan kazık yersin,tekme yersin. Yapayalnız kalırsın. Hatta o kadar yalnız kalırsın ki kendi sesin bile sana çok gelmeye başlar. Ama yılmamalısın asla. Düşmene inat,düşürülmene inat,kazıklara inat yeniden yürümelisin. Durmadan. Hayatında alacağın son nefese kadar.

Ama işta insansın sonuçta. Aklının oyunları ise senin işte en büyük düşmanın. Eskiler,maziler,anılar… İnsanı en çok yoranlar… Aklına gelince hüzünlenirsin. İçinde bir yerler yanar. Tüter,kavrulur. Zaman dersin. Ama o zaman herşeyi güzelleştirmez. Bir yer mutlaka bir zaman kanar… Ama yine de yılmamak zorundasındır. Ne dedik,Keep Walking… Yürümeye devam…






Kalem arkası: Yoruldum… Fotoğraf Barış Kemal Kirik’tendir…

Her şeye olduğu gibi sana da geç kaldım hayat. Yakalayamadım seni kaçırdım avuçlarımın arasından hep seni istedim hep senle olmak istedim ama yetmedi sana gücüm hükmedemedim bilemedim senin değerini halbuki o kadar güzeldin ki o kadar yaşamaya değerdin ki her anınla her dakikanla ama ben senin kıymetini bilemedim. Her anımı senle dolu dolu yaşamak varken ben sadece sana hayıflandım sadece arzu ettiklerimi bana vermediğin için sana kızdım. Ama çok büyük bir şeyin farkında değildim ki sen bana istediklerimi veriyordun sadece ben onları görmek istemiyordum hep daha fazlasını istiyordum belki de.
Senle benim aramda hep bir savaş oldu. Soğuk buz gibi bir savaş yeri geldi yendim seni, yeri geldi kendi gözyaşlarımda boğdun beni. Bu bile yaşamaya bir sebepti benim için. Savaşıyordum senle geleceğimle savaşıyordum. Ama sen beni kötü vurdun bu sefer be hayat tam alnımın ortasından tam 12 den vurdun beni. Bilemiyorum kendimi karar veremiyorum ne olucağına ne yapacağıma karar veremiyorum düşünmekten yoruldum artık bir sonraki hamleni seni düşünürken kendimi kaybettim ne olacağımı bilemedim bir türlü bu hayatta ve sen beni çekip vuruyorsun. En masum halimde Ve evet sen kazandın gidiyorum artık hayat bu son oyunumu da kaybedip gidiyorum. Senle savaşmayı bırakıyorum artık. Hep kazanıyor olsam da ben fark etmeden, bu son oyunu sana armağan ediyorum… Sunduğun her fırsat için tattırdığın bütün zevkler için sana sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum ey güzel hayat. İnsanlarla oynamaya devam et yoksa bir amaçları kalmaz ne kadar söylenirlerse söylensinler sen aldırma onlara inadına kazandır onları ama onlar hiçbir zaman farkında olmasınlar…






Kalem arkası: Yazı ve fotoğraf sevgili dostum Barış Kemal Kirik’e yani nam-î diğer Gri Adam’a aittir…

Aslında başlığı para konuşur koymak istemiştim. Ama sonradan vazgeçtim. Neden bilmiyorum Napolyon daha cazip geldi başlığı atarken. Paranın garip bir şey olduğunu zamanında Napolyon bu sözlerle söylemiş. Para para para…

Para gariptir. En suskun adamı çalçene eder,en naif adamı en kurnaz eder. Para öyledir ki akrabanı sana düşman,düşmanını sana dost eder. Para dostluk satın alamaz derler ya. Öyle güzel alır ki aklınız durur. Para konuşur. Para söyler. Para emreder. Para para para… Ayhan ne diyor demeyin. Öyle usta. Kimse kusura bakmasın bu zamanda dostluklar bile paradan geçiyor. Hatta akrabalarınla bile iyi olursun paran varsa…Kendimden örnek vereceğim bak şimdi…

Şu an oturduğum ev tapu kağıdında kargir ev olarak geçiyor. Yani ne demek bu. Bu evde kat mülkiyeti yani dairelerin tapuları yok. 3katlı bina olarak geçiyor. Hissedarlar var. Bu hissedarlar arasında annem,ananem,annemin kardeşi,bir de annemin halası. Fakat ilk tapunun çıkışından sonra bir mal bölüşümüyle bir kısmı annemlere bir kısmı annemin halasının annesine düşüyor. Şimdi ortak olan burada nene diyelim bu konumda. Nene ölünce ne olur varislere kalır üstündeki mal. Yani annemin babasına ve halasına. Fakat uyanık geçinen hala malı satış yoluyla üstüne alır. Ondan sonra olayım başlar. Ben bu 6daireli binada bir eve otururum. Hala der ki 4sene sonra çık orası benim. Çıkmam tabi ki de. Salak mıyım ben. Anamın hissesinde oturuyorumdur zira. Dava edilirim falan. İşin en iğrenç kısmı ise burada başlar. Annemin kardeşi bir daire daha kazanabilmek uğruna annesine ve ablasına sırt çevirir.

Ve işler daha da ilginçleşir. 2daireyi açıp birleştirmekten doyamayan annemin kardeşi ve ailesi 3.daire olarak göz diktikleri evimden beni çıkartmak için akıl almaz yollara girişirler. Misal annemin kardeşinin kızı anneme ağza alınmayacak sözler söyler İstanbul’daki ciğeri 5para etmez pompacı sevgilisine. Ben bunu dediğimde iftira atılır üstüme. İftira atılır ama iftira değişmez benim bildiğim. O sonradan 5kere daha değişir. Yıllar değişir olay değişir ama iftira annemin kardeşi tarafından kabul edilir bunca yalana rağmen. İşin garip tarafı annemin kardeşinin karısı ve kızı onca laf söylerler annemin halası için yanyana sigara tüttürürken. Hatta karısı ağlar sızlar. Malı duyunca koynuna girerler ama annemin halasının. Sarılmalar,öpmeler. Kıskançsın diyenlere bir söz. Burada tükürdüğünü yalamaktan bahsediyorum…

İşin özü insan mal uğruna göt yalıyor ya aklım almıyor. Bir kere göt kirli bir uzuvdur. İnsan nasıl yalar? Midenin olmaması gereklidir. Ama işin acı kısmı baktığında akraban saydığın insan mal uğruna mülk uğruna seni satıyor. Düşmanın kesiliyor. Anlamıyorum mal,mülk,para uğruna birilerini satmayı. Ne bileyim iki gün sonra hepimiz öleceğiz. Bu dünyanın malı kime kalmışta sana kalacak ki…

Neyse ben akrabam dediğim kişiler için şu günlerde tek bir şeyi söylüyorum. İlelebet hayatımdan çıktılar. Hani iyi sıçarım buna rağmen götümü de yalasalar yine de geri adım atmam. Hani bu böyle biline…

Fotoğraf konuyla ilintisiz olsa bile,%50indirime dikkat edin. Ne kadar kıymetli olduğunu görün paranın…






Special thanks for photo;
Photographer: Doğu Koç
Photo name: %50 İndirim

Hayat dediğin nedir ki bir fotoğraf karesinden başka? Mutlu bir an için bir kare, acı anlar için bir kare… Çekersin; sürekli pozlarsın yaşadığın hayatı. Elin sürekli deklanşöründedir hayatını kaydettiğin o fotoğraf makinesinin. Arada sırada döner bakarsın o mutlu anlara. Bazen canın sıkılsa da döner yine de bakarsın yüzünde bir tebessüm oluşturacak anlara…

Okulundan mezun olursun. Kepler havadayken bir kare çekersin. Sevdiğin birini kaybedersin bir kare de ona harcarsın. Sevgili bulursun bir kare. Evlenirsin bir kare. Çocuğun olur bir kare. Sevgilini ilk kez öpersin bir kare. Bir kare bir kare daha çekersin hayatında.

Ama her güzel şeyin bitişi vardır. Makinende pozlar bitince makineni duvara asarsın senden sonraya emanet olsun diye. Çeker gidersin. Ya da o mutlu günlerin bittiğinde o çektiğin mutlu günlerine dair karelere bakarsın.

Söylesene bu kadar karışık yazıda sana anlatabildim mi hayatın bir fotoğraf karesinden baska bir şey olmadığını?

Bu arada görüldüğü üzere sitemin temasını değiştirdim. İyi mi oldu bilmiyorum. Şimdilik uğrayıpta beğenmeyen pek olmadı. Daha basit bir tema. Henüz Türkçeleştirmesini yapmadım. Zira onu yapmak için saatlerce kodlar arasında gezinmem gerek. O yüzden önceki yazılar yerine older entries,yeni yazılar için newer entries’e tıklamanızda bir sakınca görmüyorum. İngilizce bilmeyenler içinse oklar var. Takılın işte. Adım Hıdır,elimden gelen budur mantığıyla yaptım. Valla hayatımda önemli olan kişilere sordum beğendiler. Sizde beğenin bir zahmet.

Eee ustasım ne yaptın aylardır ortalarda yoksun diyenlere de selamlarımı fışkırtırım. Tıpkı ilk baharda her yerde biten çimenler gibi çok fışkırtırım. Ustacım hayatla uğraştım. Yeni yepyeni kararlar aldım. Uygulamaya sokmakta her ne kadar sıkıntı da yaşam eskilerde şimdi yeni kararlar bünyemin daha çok kabul ettiği,daha çok özümsediğim,daha çok hırslandığım kararlar olunca uygulamakta acele bile ettim. Ama sonuç. Sonuç ise harika oldu…:)

Neyse ustacım. Sen gir bak siteme. Kullanışını iyice öğren. Gerçi oldukça basit tuttum. Hemen öğrenirsin,sen zekisin. Bende o sırada yeni yeni yazılar hazırlayayıp sana sunayım. Devamı haftaya.