Nightologist.Net © Since 2006

Posts Tagged ‘Hüzün’

Hayatta bazı anlar, anılar vardır unutmak istediğiniz. Ama bir türlü unutmadığınız. Size acı verir. Fiziki bir acı değil ama. Göğüs kafesinizin altındaki organa saplanır unutmak istediğiniz o anların mızrakları. Her biri birbirinden zehirli mızraklar. Can vermek istersiniz. Ama öldürmez. Yüreğiniz pompalar içi zehir dolmuş kanı tüm vücudunuza. Acınız arttıkça artar. Her gece yatağa yattığınızda dua edersiniz yarın sabah gözünüzü açtığınızda hatırlamamak için. Ama o tüm gece başınızda nöbet tutar. Gözünüzü ilk açtığınızda onu görürsünüz. Yüzünüzü yıkarken bile yanınızdadır. Bir olay,bir hatıra,bir görüntü,bir söz. Size acı verir işte. Duymamış,görmemiş,yaşamamış olmayı dilersiniz yelkovanın akrebi kovaladığı her dakika… Ama o her an oradadır. Acınız diner gibi olduğunda bir ok daha saplar. Ve günler böyle geçmeye başlar. Geçen gün müdür bilinmez ama sizi sizden almaya başlar. Karanlıklar baskın gelmeye başlar. Güneş artık hiç doğmaz. Ne yaparsanız yapın artık onun eli altındasınızdır. Yüreğinizi sımsıkı kavramıştır karanlık iki el. Zehirli mızrakların haricinde artık o iki el sıkmaktadır yüreğinizi. Ne kadar dayanabilir ki avuç kadar yüreğiniz? Bir süre sonra dayanamamaya başlar… Gitmek istersiniz çok uzaklara. Kimsenin sizi bulamayacağı kadar uzaklara. Ama çare olmadığını da bilirsiniz. Çünkü düşüncelerde sizinle gelir. O iki el ve mızraklar sizi bırakmaz…

İşte böyle anların birisindeyim. Unutmak istiyorum gördüklerimi. Unutmak istiyorum. Tek istediğim unutmak. Unutamıyorum. Hiç bu kadar canım yanmamıştı. Hiç bu kadar ızdırap duymamıştım. Unutabilmem için en ufak bir şey olmadı. Halen aynı sıcaklığıyla devam ediyor. Unutamıyorum. Düşüncelerime zincirler vurmak istedim olmadı. Konuşarak unutmak istedim. Olmadı. Olduramamaktayım. Beni ağır ağır öldürüyor. Ruhum çoktan öldü. Bedenimde arkasından gidiyor ağır adımlarla…

Tek diyebileceğim…

Çok acı çekiyorum…

Gitmeliyim…