Posts Tagged ‘İntihat’
İntihar tutanagı…

intihar tutanagının basına yazılan adımdı…kalbimde ise adın yazılıydı…sevgi sozcugunun anlamına gizlemistim…adını…anılarımı gizledim…kara kara yazılar arasına…beyaz sayfalara…ama en buyugu…kalbimde gizliydi…askım…sana olan askım…
simdi yoksun…satır aralarındasın…ve bir kac resimde…ve anılarımda…sesin yok..ama resmin var…resmine bakarken…doktugum goz yaslarına gizledim…acımı…
her sabah umutla dogdu bu ankaraya…bu kara sehre gunes…ama hicbir zaman umut veremedi bana…giderken umutlarımı da alıp goturdun…tıpkı sırt cantana koydugun yuregim gibi…
anlam veremedim…neden…ne gunah isledim…hic mi degeri yoktu gozunde…dokulen…gozyaslarımın…ve dokulen kanımın…hic mi anlamı yoktu…tum bunların…ve hic mi umursamadın…sana olan sevdamı…galiba yoktu…hic anlam da veremedim…yuregimdeki sevda…tasları eritti…kayaları eritti…bir seni eritemedi…sadece kendimi yaktı…
her gun ruhumu attım…13.kattan asagı…yere cakıldı…gozyaslarımın esliginde…hızla yere carptıgında…bir bıcak saplandı…yuregimde adının kazılı oldu yere…bir bıcak…bir bıcak daha…
abartılı sevdalıydım sana gore…ama abartı degildi…hic biri…bunun adına ask diyorlardı…ama sen ne inandın…ne de gordun…zaten bu hikayede…ben hırsızdım…sen ise hep bakan bir kor…
intihar tutanaklarında gecti adım…bir delinin not defterine dustu…askım…askı icin olen adamdım…ama olmeyi beceremeyendim…zaten degil miydi…kavalyem olsa opebilir miyim olumu…opemedim…hayata verdim…istifa dilekcemi…tanrı cekti resti…yasa dedi…yasamayı bıraktıgımı anlamadı…zorunlulukla devam ettim…hayat treninden…inme istegiyle…son seferime cıktım…
intihar tutanagımda ki adım…tek nefeste yazdıgım satırlarım…biten sigaram…yasama soktum yenisini…delinin defterinde…gecen askım…ve ben…zebani tarlasında…yabani melegim…balmumundan kanatlarla…ucmaya calısmalarım…her seferinde…ucurumun kenarında buldugum kendim…