Nightologist.Net © Since 2006 – Geceye Dair

Posts Tagged ‘Karanlık’

Ankara. Karanlık şu sıralar. Bahar gelmedi. Geldiyse de bana gelmedi. Bazen o kadar karanlık oluyor ki içimdeki dünya, geçmişime, ama çok geçmişime, çocukluğuma dayanan anılarım canlanıyor. Zaman acısını alır derler ya işte o noktada alamıyor. Onlar halen aynı tazelikte kalıyor. Esiyor işte bir deli rüzgar…

Rüzgara kendimi teslim edesim geliyor şu sıralar. Şu sıralar çok uzaklara,mutluluğun sahte olmadığı yerlere gidesim var. Gidenlerin dönemediği o eşsiz diyarlara. Herşeyin saf olduğu o diyarlara. Mutluluğun, acının, hüznün, sevincin en saf hallerinin yaşandığı o diyarlara.  Kim kalır gerimde? Kim hatırlar bundan 3 ay sonra? Umursamadan, düşünmeden. Hoş şu sıralar umursamıyorum. Ama yine de biletimi kestirmiyorum. Neden bilmiyorum. Aslında biliyorum. Bazen bir el uzanıyor bana. Yumuşacık, sıcacık bir el. Elimden yüreğime dokunuyor. Onun hatrına gitmiyorum. Ama umutlarımı terkettim. Şimdi sadece o uzanan elin sıcaklığı tutuyor beni. Eskiden… Çok değil ama yine de eskiden, o elle umutlar tutardı beni. Elimi tutarken elleri umutlar sarardı dört bir yanımı. Karanlık ne kadar büyüse de umutların karşısında,o elin karşısında eğilirdi. Şimdilerde ise eğilmiyor dimdik ayakta o ele bakıyor. Gün olur omzumdan ellerime yürüdüğünde karanlık…….

Neden? Nedenini anlatamayacak kadar yorgunum. Nedenini anlatsam da anlaşılmasını sağlayamayacak kadar bıkkınım… Bekliyorum, sadece bekliyorum bir şeylerin değişmesini… Umutsuzca…

Kalem arkası: Ey sevgili karanlık… Gel sar beni al koynuna…