Nightologist.Net © Since 2006

Posts Tagged ‘Masal’

Evvel zaman içinde,kalbur saman içinde vakitlere dönüş yaptım yine. Buna yol verende sevgili arkadaşım Gözde oldu.   Kuzenini yakalamış sevgilisiyle. Yani kaba tabiriyle “basmış”. Ne tuhaf duygu olduğunu anımsadım.

Vakti zamanında,ismi lazım olmayan birisiyle çıkarken ablama,daha doğrusu yengeme yakalanmıştım. Hemde ikinci buluşmada. 2masa arkamıza oturmuşlar. Sibel yengem halden anlayan birisi olduğu için ben aileme çıktığım insandan bahsetmeden tek kelime etmemişti,ertesi gün yemekte evlerinde olmamıza rağmen.   Ama yine de o gün yaşadığım duyguları anlatmakta zorlanıyorum halen daha…

Düşünsenize,daha yolun başında,ne olacağınızı bilmediğiniz biriyle bir ilişkiye başlıyorsunuz ve baskın oluyor. O esnada insan,yani kendi açımdan,diyor ki ne diyecek acaba? Patavatsızlık mı yapacak yoksa sessiz mi kalacak? Yoksa sanki doğal bir şey gibi karşılayacak mı? Ailemin bir kısmıyla muhabbetimi kesmiş,akrabalık ilişkilerini çok sallamayan bir insan gibi görünsem de dışarıdan ya da ben öyle dışarıya empoze etsem de,o gün yaşadığım olay insanları seçebildiğimi,akraba,eş,dost ayrımı yapmadan sadece kendi kriterlerim çerçevesinde duygulardan arınmış bir şekilde insanları tanıyabildiğimin en güzel göstergesi oldu benim için. O gün Sibel yengem gayet doğal bir şekilde davranıp ayak üstü sohbetini edip rahat bıraktı bizi. Ve ben aileme açıklamadan tek kelime dökülmedi ağzından,benden ne kadar ecel teri dökülse de. Ben söyledikten sonra da,”Ben görmüştüm,çokta güzel bir kız,birbirlerine yakışmışlardı” dedi. O kızla çıkarken ikimizi fotoğraflar haricinde canlı gören tek kişi Sibel yengemdi. Teşekkürü bir borç bilirim…

Garip bir durumdur birisiyle ilişkiye başlamak. Hemde çok gariptir. Hiçbir şeyi bilmezsin. İlerisi için “kısmet” dersin. Bir süre ailenden saklarsın ki “vay kızlarla/erkeklerle geziyorsun” lafı çıkmasın diye. Kendini kormak değil aslında bu olay. Bu olay sevdiğin insanı korumak oluyor. Sen otçu’da olsan,alkolikte olsan anan baban seni korur kollar. Laf etmezler üstüne. Ben genelde bir kaç ay geçmeden sevgililerimi söylemem aileme. Çünkü bana ne kadar laf söylemeyecek olsalarda,çıktığım anda söyleyip ertesi gün ayrılırsam sevgilime bir laf söyleyebilirler endişesini taşırım. Çünkü kendimi düşünmem çoğu zaman. Her zaman karşımdakini düşünürüm. İyi bir huy ya da kötü bunu bilemem. Çünkü O insanla bir şeyler paylaşmıştım dakika bile olsa. Karşındakine değer vermektir işin özü burada. Şimdiye kadar hiçbir eski sevgilime laf söylememin nedeni de budur. Çünkü onu ben seçtim,beraber birşeyler yaşadım. Onları yaşarken başrol oyuncularından biri de bendim. Onlara laf söylemem demek kendi hayatıma,yaşantıma laf söylemem demektir. Laf söylediğim sanılsa da aslında laf söylemekten ziyade derdim düşünmelerini istememdendi… Neyse, anlayan anladı zaten…

Ama çok garip bir duyguydu o baskın duygusu. Dedim ya anlatamam diye. Bu da öyle bir hikaye oldu. Anlayanlara…






Special thanks for photo;
Photographer: Barış Kemal Kirik a.k.a BarışKK
Photo name: Zamanla Çılgınlaşan Türkler

Photo edited by Ayhan B. a.k.a Nightologist

Kalem arkası: Eee dostum Barış. Kusura bakmadın umarım bu hikayede fotoğrafoına müdahalede bulunduğum için. Zira fotoğrafın daha çok siyasi bir yazıya uyardı ama ben böyle abidik gubidik bir hikayeye uydurmak zorunda kaldım.