Nightologist.Net © Since 2006

Posts Tagged ‘Sevda’

Onun iki aşkı,iki sevdası vardı yüreğinde taşıdığı. İkisi de birbirinden ağırdı. Birisinin ismi Hayalperest diğerinin ismi Ölüm’dü. İkisi de hayal kadar güzeldi. Ve ikisi de hayal olamayacak kadar gerçekti. İşin kötü yanı mı diyelim yoksa iyi yanı mı diyelim ikisini aynı anda sevmedi hiç bir zaman. Her ikisini de çok ayrı sevdi. Her ikisinin yeri farklıydı kalbinde…

Çok sevdi Hayalperest’ini. Gözlerine yangındı. Yangın yüreğindeydi. Mahşer yeriydi yüreği. Ne el atan oldu yangına,ne söndürmek için bir mey veren. Hoş el atan yârdan başkası olamazdı. O ateş ancak onunla dinerdi. Ancak onunla sakinleşirdi. Yârin elinden olsun,mey olmasın zehir olsun yeter dedi. Şu yangına biraz su dedi. Yâr bu ya naz edecek cilve edecek. Yeri geldi mi kötü söz söyleyecek. Ancak yâr’dan gelen herşey gönüle konar. Gönül bu kâh kaldırır kâh kaldırmaz. Kâh kırılır kâh üzülür. Ama yürekten üzülür,yürekten kırılır. Çünkü yâr gönüldedir. Olmaz dedi yâr. Olamaz dedi. İmkansızlığın imkanına bıraktı tüm hayalleri. Hayal olamayacak kadar acıydı gerçek sözleri. Bir rüya olsun diye dua etti…

Diğer aşkı ölümeydi. Her fani gibi öleceğini bilerek yaşadı. Yaşadıkça yaşlandı,yaşlandıkça hayattan soğudu. Güzelliklerin peşinden koştu. Yoruldu. Kavuşmak nasip olmamıştı bir kere. Yârine hasret duyuyordu,özlemlerine saklıyordu gözlerinin hülyasını. Dedik ya yâr olmaz dedi bir kere. Olacağı olsaydı da olmazdı artık. Neden diye sordu kendi kendine. Neden bu çaba ve bu uğraş? Neden hayat denen bu nehirde mutlaka o şelaleden aşağı düşeceğini bilerek kürek çekmek? Neden bu yorgunluk? Yârinin sevdasını koydu gönlünün en güzel yerine. Bir daha kimsenin açamayacağını bildiği o gizli yere. Yüreğinde boşalan yeri diğer sevdası doldurdu. Ölüme aşıktı artık. Yârine kavuşamamıştı bu dünyada. Ama ölüme kavuşabilirdi pek tabi. En azından iki aşkından birisi mutlu sonla bitmeliydi.

Bir gece sessizce karar verdi. Çok güldü çok eğlendi o gece.

Bir gece karanlık çöktü şehre…

Bir gece sessizlik çöktü bedenine…