Sudan bahanelerinde boğuluyorum. Ardı sıra kesilmeyen bahanelerinle gerçekten sen kaçarken ben hep o bahanelerin arkasını görüyorum. İnançsızlığının anlamsızlığını anlamakta zorlanıyorum. Gün geçtikçe bunalıyorum,boğuluyorum.

İnkar da etsen kendine,gerçek değişmiyor. Senin yüzünden oluyor biliyorsun. Acımasız mıyım sence? Değilim. Gerçeği söylemekten neden korkuyorsun? Sana suç mu atıyorum? Suç atıyorsam sen suçsuzken neden utanıyorsun? Sen senin kendine bile söyleyemeyeceğin şeylerden kaçarken bende onları buluyorsun. Senin yüzünden oluyor.

Ve sudan bahanelerinin arkasına gizleniyorsun. Önce beni boğuyorlar sudan bahanelerinin damlaları. Sonra seni boğacaklar. Bir sel misali… Ve ben o zaman durdurmayacağım o seli. Çünkü senin yüzünden oluyor bütün bunlar…

Sudan bahanelerinin,sudan mutluluklarını armağan ediyorum sana. Ne de olsa su bu,güneşin sıcaklığında elbet buharlaşacak…