Susuzluktan mıdır yalnızlıktan mıdır bilinmez bir kuruma. Tek tek kaybedilen yapraklar. Çorak toprağın acımasız çatlakları arasına düşen bembeyaz düşlerden arta kalan sararmış yapraklar… Umutsuzca biraz da umarsızca son bir bakış belki de doğan güneşin ışıklarına. En çok canını yakan susuzluk mu yoksa yalnızlık mı bilinmez. Bembeyaz düşlerinden arta kalanlarla son bir fotoğraf karesi. Kısaca kaçınılmaz yok oluşun esaretine boyun eğmiş bir papatya…

Kalem arkası: Ne kadar benziyorum son günlerde bu papatyanın bu haline. Susuz,yalnız ve bir o kadar sessiz. Bembeyaz düşlerimi hayatın çorak toprağının acımasız çatlaklarına döküyorum teker teker…

Thanks for Photo;
Photographer: Barış Kemal Kirik