Yapmayın. Çünkü yapmayanlar daha rahatlar. Daha az sorun yaşıyorlar. Lisedeyken bir arkadaşım fazla dürüstlük aptallıktır demişti. Haklıymış. Farkettim ki insanlarla sorunsuz geçinebilmenin yolu ne yazık ki yalanlardan geçiyor. Eskidenmiş dürüstlük. Eskidenmiş dürüstlüğün önemi. Şimdi teknoloji ilerledi. Yalan söylemek kolaylaştı. Ki yalan zaten basittir. Karşındakinin inanmasını istediğin şeyi söylersin. Dürüstlük gibi karnında ağrı,başında ağrı oluşturmaz. Söyler geçersin. Karşındaki mutlu olur. Sorun olmayınca sende mutlu olursun. Kim ölmüş bugüne kadar yalandan? “En sevdiğimin ölüsünü öpeyim” diye yemin edebiliyor artık insanlar. Adam yalan söylese bunu söyleyince birisi ölse bir daha söyleyemezdi. Ama ölmüyor. Benim gibi az yemin eden,dürüst olan insan bu lafı zor der,dediğinde ise bu lafın gerisinde bir şey olmayacağını bilir. Zira yalan söylememiştir. Ama bu lafın etkisizliğinden ötürü yine de dürüst olamaz… Nereden mi biliyorum? Dedim ya başıma geldi…

Ama karar verdim. İnsanlarla iyi geçineceğim bundan sonra. Herkes beni sevecek. Çünkü karşımdaki insanlar ne istiyorsa onları söyleyeceğim onlara. Doğrusuna yanlışına bakmayacağım. Karşımdaki insan ne duymak istiyorsa onu söyleyeceğim. Nasıl yaparım bilmiyorum ama yapacağım. Çünkü midemi bulandıran bir şey. Sanırım akşamları kusmam gerekecek lavaboya. Ama olsun. Sonuçta insanlar sevecek. İnsanlarla sorunum olmayacak. Madem insanlar bunu istiyor,madem insanların gözünde değeri yok dürüstlüğün bu dünyanın salağı ben miyim? Bende gece yattığımda bozulan ilişkilerimi nasıl düzelteceğimi düşünmemiş olacağım. Çünkü hiç bir ilişkim bozulmamış olacak. Herkese eğlenceli insan geleceğim. Dürüst olunca moralini bozduğum insanlar olmayacak. Onlara moral vereceğim. Evet hamuruma karşı çıkacağım ama sorunum olmayacak. Madem sorunu çıkaran dürüst olmak,dürüst olduğun bilindiği halde söylenenler kulak ardı edilmekte,edildiğini görünce bir fazla söyleme ihtiyacı duyduğundan sıkıcı,bunaltıcı olduğun düşünülüyor. Karşı çıkarım hamuruma daha iyi…

Savunmam hazır şimdiden söyleyeyim. Hani tanıyanlar yalanımı yakalarlarsa aynı cümleyi kurmak istemem: İstediğini söyledim. Doğruyu ya da yanlışı değil. Sen duymak istiyordun ben söyledim…

Kusura bakmasın artık kimse. Benden buraya kadar. Dürüst olup kaybedeceğime herkes gibi yalancı olur kazanırım… Üzülmem en azından,kırılmam en azından…

YAŞAŞIN YALANLAR!

 




Special thanks for photo;

Photographer: Tascha Dearing

Photoname: A Beautiful Lie

Tam 2yıldır bir fiil sustum her olayda. Sustum çünkü kim dost kim düşman belli değildi. Yani şimdi Sezar’ın yapamadığını yapıyorum. Brutus sende mi dediğim çok zamanlar oldu. Ama o Brutus’ler sandılar ki o hançerlerle beni devireceklerdi. Ama yanlış hesapladılar. Her hançer beni yıkmak yerine güç verdi. Bana hırs verdi. Yıkılamayacak derecede güçlü bir kale inşa etmemi sağladılar. Ve şimdi bu kalleş ya da iftiracılar ordusuna saldırı zamanı bana geldi. İşin en güzel yanı kendi el ve ayaklarıyla geldiler…

Tüm dostlarıma,tüm yanımda olanlara teşekkür ederim buradan. Hatta içlerinde öyleleri var ki şimdilerde benle konuşmasa da, Başkent Üniversite’li sana diyorum, haklarını ödeyemeyeceğim kadar yardım ettiler onlar farketmeden. Kendince haklı sebeplerden dolayı benle konuşmamayı seçti aslında iyi de oldu. Yani böyle bir aile ortamında,anamdan babamdan bahsetmiyorum;1.,2. derece yakınımda duran akrabalarımdan bahsediyorum, ben ne kadar istesem de mantıklı davranamazmışım…

Şimdi geldi pusudaki sineklere. Kimisi benimle halen akraba,arkadaş olduğunu sanıyor ya çok fazla yanılıyor. Ama arkadaş olduğunu sananlar için bir süre daha bekleyeceğim. Çünkü bu sefer aileden başlayacağım. Önce onlara soracağım hesap. Ve sonra tek tek gelecek arkadaşım görünenlere sıra. Herkesle özel olarak ilgileneceğim. Şimdiye kadar kimseye hesap sormadım. Bu demek değildir ki sormayı bilmiyorum. Önce yengemle başlayacağım hesaba. Sonra sıra dayıma ve kuzenlerime gelecek. Sonra ise halam dediğim ve onun enişte dediğim insana soracağım hesabı. Bundan sonra acımayacağım. Çünkü ben yalnızken kimse hançeri sokarken acımadı. Ama demek ki hiç tanımamışlar beni ki böyle bir gaflet içinde saldırdılar. Büyük özür diler mi derseniz dileyecekler. Biz yaptık sen yapma diyecekleri bir konumdalar. Çünkü bu oyunu 1.5sene önce farkettiğim için ve bunların olacağını çok önceden bildiğim için ona göre kurdum savunmamı. Saldırdılar saldırdılar. Şimdi kendi el ve ayaklarıyla gelecekler. İlk sorum şu olacak herkese? Siz kime inandınız? Bana mı başkasına mı? Bana inansalar zaten bu durumda olmayacaktık. İnandıkları başkasının yalanlarını gözler önüne sunduğumda ise ne yapacaklar merak ediyorum. Ben özür beklemiyorum artık. Kimse de benden bu saatten sonra aman dilemesin. Herkes hak ettiğini almayı çok istedi. Gerek aile gerek sevdiklerim gerek arkadaşlarım.

Kimse diyemez ki sen demedin. Ben dedim de sen beni dinledin mi? Bu bir intikam da değil. Bu ne biliyor musunuz? Kim doğrucu 9.köyden sürekli kovuluyor kim yalancı 9.köy ahalisine katılıyorun ortaya çıkması. Yalanın en kötü yanı hatırlanmaya ihtiyaç duyulmasıdır. Ama doğru doğrudur. Hatırlanmaya ihtiyaç duymaz. Bu yüzdendir ki kazanacağımdan çok eminim artık…

Evet dediğim gibi artık hesaplaşma zamanı. Ayhan’ın diğer yüzünü kimse görmesin istedim. Ama onu ortaya çıkarmaya yemin etmiş bir grup insana bu yüzümü de göstereceğim. Desturluk hale getirmesini çok iyi bilirim ben insanı. Destur almadan yüzüme bile bakamayanlar var bugün. Dostlarım ister uzak olurlar bu saatten sonra ister yakın olurlar. Artık onlar güvendeler. Ama geri kalanları ise süpriz hediyeler bekliyor. Dost görünenler, akraba sandıklarım, arkadaş görünenler, seviyor değer veriyor görünenler ama lafta kalıp icraatta bulunmayanlara süper hediyelerim var. Hepsinin hatasına göre özel olarak hediyeler hazırladım… Kaçmaya da kimse çalışmasın. Beni uğraştırmasın. Ben bulurum adamı her zaman.






Kalem arkası: “Show no mercy” bir süreliğine benim yaşam felsefem…