Yalnızlık

Aslında…

Ağustos 28th, 2008 |

Aslında yazımı yine bir otobüs yolculuğu yazısı şeklinde yazmak istiyordum. Hatta yazı sayfasını açtığımda da aklımda evet yazmalıyım bu yolculuğu diye içimden geçirdim. Ancak kendini akıllı sanan yolcunun çaprazındayım ki bu etki altında bu şekilde bir yazı yazmam mümkün değil. Bilgisayarımı kafasına vurmak istemiyor değilim. Ama yapmayacağım…

Son bir kaç senede ama özellikle son 1senede hayatımda çok şeyler değişti. Başta olaylara bakış açım. Tabi olaylara bakış açısının insan yaşamındaki etkisini görebilmek için davranışlarda da ufak bir değişime ihtiyaç duyulur. Bakarsın ama bir icraat yoksa trene bakan öküzden hiç bir farkın kalmaz. O trene o öküz ister çayırdan baksın ister bir tepeden isterse raya çıkıp baksın. Sonuçta tren değişmez ancak öküz öküzlüğünü korur. İnsan bir kere öküz olmaya görsün. İcraat olmadan bakış açısı değişmiş neyime. Evet bazen öküzlük yaptığım doğrudur. Ancak bu öküz olduğum anlamına gelmez. Bu yüzdendir ki bakış açımla beraber davranışlarımı,hayatı yaşama stilimi de değiştirdim. Tabi ilk başlarda bu sıkıntı yaratmadı değil. Ancak zaman geçtikçe yeni stile alıştım ve herşeyin rayına girmeye başladığını hissettim. Zaman geçtikçe de hissetmekle kalmadım evet bir şeylerin değiştiğini yaşayarak kanıtladım. Güzel olmasını beklerken önce güzel ardından şahane olmaya başladı ki bununla beraber herşeyin değişimi hızlanmaya başladı. En azından kendime uygun bir mutluluk ilacı yarattım ki henüz ne yan etkisini gördüm ne de bünyenin alışma durumunu. Hatta doz aşımı bile çok eğlenceli oldu. Tabi bunun yöntemini anlatmayacağım çünkü bu herkese göre değişir ama sabit bir şey varsa o da sabırdır. Sabrın sonu selamet diyen atalarımız yerinde ve güzel bir söz söylemişler. Ama çok faydasını gördüm. Görmekteyim de…

Bir de daha önceki bir kaç yazımda bahsettiğim dürüstlük var ki insana inanılmaz bir güç veriyor. Çünkü kartlarınız ortada iken kimse sizin açığınızı bulamaz. Kimse sizi bir yalanınızla ya da açığınızla köşeye sıkıştıramaz. Alnınız açık bir şekilde girersiniz her yere…

Tabi ben bunların hiç birinden bahsetmeyeceğim. Sadece aklınızı karıştırmak,düşüncelere daldırmak ve sonra anlatacağım şeylerden bir bok anlamamanız için yazdım. Son günlerde hayatımda herşey güzel gidiyor. Çevremdeki tüm salaklardan kurtulmakta bunlara dahil. Akraba ya da arkadaş çok önemli değil. Salak bir insan varsa çevrende seni de salaklaştırabiliyor. Kesin çözüm bir akraban ya da arkadaşın az olsun. Ama çevren hep elit insanlarla olsun. Çünkü çevredir insanı bok kuyusuna sokan ya da altın koltukta oturtturan. Amacın altın koltuksa kurtul. Yok bok çukuruysa hedefin devam et. Ancak yalnızlık denilen o tabir zirve yolunun ilk adımıdır. Doğada da bu şekildedir. Hiç bir kartal grup faaliyetine girmez. Daima tek avlanır.

Dedim ya son günlerde gerçekten hayatımda bazı şeyler düzene giriyor ve bende bu sayede mutlu oluyorum. Eskiden bozulmuş arkadaşlıklarımı düzeltmekte bunların cabası. Varolan arkadaşlıklarımı güçlendirmekte tabi ki. Ve dediğim gibi salaklardan kurtulmak. Ama bir şey var ki bazı şeyleri düzeltebilmek. Hani o imkansız denen ya da hakkında imkansız diye düşündüğün şeyleri başarmak. İşte o bir insanın tadabileceği en büyük zevktir. İmkansız olduğunu düşünürken yapabilmek. Evet kral tacını takmazsın ama kraldan da üstün olduğunu hissettirir sana. Evet ben de imkansız dediğim bir şeyi başarmaktayım. Her zamanın laf oyunudur. İmkansız diye bir şey yoktur. Doğru yoktur. Ama sen imkansızı başarmak istersen,uğrunda uğraşmak istersen,doğruları yaparsan imkansız dediğin her ne ise imkanlı olur. Ve bu zevki sende yaşarsın.

Bu zevki ben yaşıyorum. Umarım o da yaşıyordur. Ki galiba yaşıyor. Ama ona teşekkür ediyorum çünkü imkansız dediğim o olayın giriş kapısının anahtarı elindeydi. Kapıyı açtı. Teşekkür ediyorum. İyi bir şeyler başarmanın verdiği huzuru tadabilmiş olmanın keyfi için. İyi bir şeyler başarabildiğimiz için…

Kalem arkası: İşte size farklı bir yol hikayesi. Bir dönüş hikayesi. Ama huzurlu bir dönüş…