Uğrunda Ölmek Varsa,Verecek Can da Vardır…
Hayat basit değildir. Karmaşıktır. Ama kuralları basittir. Basit kurallar çerçevesinde karmaşık bir düzene sahiptir. Ve bu karmaşık düzenin basit kurallarından birisi de inandığın için savaş verebilmektir…
Eğer gerçekten inanıyorsan,yürekten inanıyorsan bu uğurda malını mülkünü hatta yeri geldi mi canını bile verebilirsin. Bu ister aşk olsun ister iş olsun. Farketmez. İnanıyorsan sonuna kadar gitmek lazımdır. Ve sona yaptığın bu yolculukta vermen gereken ne varsa gözünü kırpmadan vermelisin. Yeri geldi mi canını bile gözünü kırpmadan vermelisin. Çünkü o zaman karşına çıkan engeller küçülür. Çünkü senin kaybedecek hiç bir şeyinin olmadığı gerçeği ile yüzleşenler ya engelleri kaldıracaktır ya da yolundan çekileceklerdir. Bu dünyada en çok korktuğum insandır kaybedecek hiç bir şeyi olmayan insan. Çünkü onun elinde kalan tek şeyi kendi canıdır. Ve eğer o inandığı uğrunda bunu da feda edecek noktaya geldiyse önüne çıkmaktansa destek olmayı tercih ederim.
Kaybedecek çok şeyim vardı bir zamanlar. Ama bugün kaybedecek hiç bir şeyim olmadığına inanıyorum. Önüme sayısız engel çıktı. Dört yanım çevrildi. Boğuldum. Ruhum öldü. Şimdi elimde sadece kalan bir tek canım var. Ve bahsi açıyorum artık. Benim kaybedecek bir canım var,ya sizin?
Artık buraya kadar. Dostuma düşmanıma selamlar olsun… Gökten mahşer yağmasının zamanı geldi artık…
hayatta en tatmin edici mutluluk:-inandığın şey uğruna mücadele etmek ve o yolda ölmeye hazır olmak ve bu en nefret ettiklerimiz tarafından yapılsa bile alkışlanacak bir cesaret bence-…evet bu herşey olabilir,bi asker ocağındaki er için vatanı korumak,bir terörist için parçalamak ve bağımsızlaşmak,ya da sevdiğin kişi için mücadele,ama bu artık yok leyla-mecnun,ferhat-şirin,mem-zin muhabbeti yok…ya da böyle aşklar ancak hikayelerde,romanlarda oluyor:)artık herkesin duvarları var,her acı yeni duvarlar ördürüyor sana,ama bunları yıkanda olmuyo değil,sonra oda duvarlar oluşturtuyor sana….kördüğüm gibi çözmeye çalıştıkça daha çok karmaşaya dönüşüyor bu olaylar…belkide en iyisi o düğüm öyle kalmalı…
düşünüyorum kaybedecek bişeyim kaldımı die,evet kalmamış,kaybedilenide kazanma şansım yok,o yüzden benim hayatımın tek oyuncusu var oda benim,ne galibi ne mağlubu olacak benim hikayemin,o yüzden mücadele de etmiyorum artık,bana verilen roller sahtede olsa oynuyorum…ve benim hikayemde en kısa zamanda kazanmasını delicesine istediğim tek biri var o da’ölüml’… oda muhakkak kazanacaktır….