zından…
Ekim 26th, 2006 | 
Author: 
zindanlara vurdum yuregimi…sevdamı…hatalarım oldu…kendimi affedemedigim…cezayı kestiler…yat dediler…zındanlarda…yattım…cezan bitti dediler…cık dediler…cıkmam dedim…daha bitmedi….
gittiginden beri…demir parmaklıkların ardına bakarım…gunes yuzunu gosterir diye…karanlık hucremin….minik penceresinden…ama hic bir zaman dogmadı ki benim hucreme gunes…ve hic bir zaman minik bir kus konmadı…benim hucrem…coldu…yalnız bırakılanlarındı…
hakettigimi yasadım…hatalarımdan ders alsamda…affetmedim…hatalarımı…affedemedim…kendimi…ve cezam bitsede…cıkamadım zindanımdan…
ellerin gerekli…o guzel ellerin…zindanın kapısından bana uzanacak…beni cekip alacak…ve bagrına basacak…ellerin gerekli…sana ait olan…ellerin….bana…ellerin gerek…bana sen gerek…
Posted in 
Tags:
Bi an önce çıkmalısın artık sen o zındandan
sana sen gerek ayhan.. “sen” i buldugun zaman “o”nu da “eller”ini de bulacaksın ancak..
sana “sen” gerek..
sana “hüzünleri bırakmak” gerek..
“karamsarlıktan vazgecmek” gerek..
dinle sözümü bak
ne zındanlık oldugumdan sitemkarım..ne de hucreme dogmayan gunesten…tek huznum…uzatılmayan eledir…:)