Nightologist.Net © Since 2006

ne zor seydir…yangın ellerle dokunamamak sana…bilir misin…ama sen hic sensiz kalmadın…
ne zor seydir…saclarını oksayamamak…bilir misin…ama sen hic sensiz kalmadın…
ne zor seydir…bir arpa boyu uzakta olupta sarılamamak sana…bilir misin…ama sen hic sensiz kalmadın…
ben sensiz kaldım…ben sensizlikte seni yasadım…icine akan gozyaslarıyla…gozlerine baktım…ama sen gormedin…icime akanı…ve hic bakmadın..kanayan yuregime…gozlerini kırparken…bana bakarken…ve yanında aglarken…gormedin beni…yanlıslık eseri dokunmalar…
sarılmak istemeler…ama sarılamamak…
ellerini tutmak istemeler…ama tutamamak…
koklayıp icime cekmek kokunu…ama yanasamamak…
ama herseyden zor seydir…bunlarla yasamak…sensiz nefes alıp vermek…sonbaharın renklerini gorememektir…hayat tualime…siyah ve gri tonlarıyla resim cizmek…aslında renklere sahip olmama ragmen…ve ne zor seydir…bir gulusunu gorememek…kısacası…senle birlikte olmak ve senin cebindeki renklerdi…yasamın kendisi…ve sen gittin…ne renk kaldı…ne de bahar mevsiminin tadı…ne ankarada yasamak…ne de…bu hayata devam etmek..